Raczko/ Raczkowicz herbu Łabędź

Z Raczko
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


Strona główna Raczko

Przejście na stronę główną


Herb Łabędź.jpg

Historia rodziny

Stara rodzina bojarów litewskich wywodząca się w czasach przedhistorycznych z Południowych Bałtów i Ugrofinów, wysoce prawdopodobne, że z Waregów, Proto-Rurykowiczów. Pierwszy znany przodek o tym nazwisku to Raczko Tabutowicz herbu Łabędź, syn Tabuta wnuka bojara Klausucia, w XV wieku właściciela Wawerki (Wawierki, Wawiórki). Krewny Tabuta, bojar Goliginas, został przyjęty razem z rodziną do polskiego rodu szlacheckiego Łabędź w trakcie unii horodelskiej przez Dziersława ze Skrzynna.

Boniecki w dziele "Poczet rodów w Wielkim księstwie Litewskim w XV i XVI wieku" pisze o członkach tej rodziny Raczko:

"Raczko v. Raczkowicz. Król Zygmunt potwierdził w 1507 r. Mikołajowi Michnowiczowi Raczkowiczowi, pisarzowi łacinskiemu i namiestnikowi szawleńskiemu akt, którym ojciec jego nabył różne ziemie w powiecie krzemienieckim (ML 8). Tenże Mikołaj, sekretarz królewski i namiestnik szawleński, otrzymał od króla Zygmunta w 1508 roku dwudziestu służebnych ludzi, których Aleksander Jag. nadał był Glińskiemu (ML 8). W 1515 r. był Mikołaj także marszałkiem królewskim, w 1516 r. otrzymał Lichnice (ML 11), w 1517 r, miał sprawę z Glińskimi (ML 9), a w 1519 r. z Koziką (ML 14). W 1514 r. on i brat jego, Stanisław, otrzymali puszczę grodzieńską (ML 11). Stanisław Michnowicz Raczkowicz zapisał w 1528 r. żonie swej, Barbarze Ojsachowskiej(?), posag na jednej trzeciej części dóbr (ML 20). Na ekspedycye wojenne dostarczał 4 konie (ML 21). Ziemianie: Mikołaj Januszewicz Raczkowicz, żona Dorota i bratanek, Hrehory Andrejewicz Raczkowicz, sprzedali dworzec trokinicki Dłuskiemu w 1550 r. (ML 66)."


O historii tej rodziny szlacheckiej z Podlasia w WKL, a po unii lubelskiej w Koronie napisane jest tutaj.

Dokumenty rodziny h. Łabędź

Zdjęcia i skany rodziny h. Łabędź

Drzewa genealogiczne rodziny h. Łabędź