Rodziny Raczko - strona główna

Z Raczko
(Przekierowano z Strona główna)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania


TO CO MIĘDZY INNYMI STWORZYLI PRZODKOWIE RODZIN RACZKO, ICH NASTĘPCY LUB WSPÓŁCZEŚNIE ŻYJĄCY DLA ICH UPAMIĘTNIENIA:

WHAT AMONG OTHERS IS CREATED BY ANCESTORS OF RACZKO FAMILIES, THEIR SUCCESSORS OR CONTEMPORARY LIVING FOR THEIR COMMEMORATION:


Bakałarzewo - założone w I poł. XVI w. przez Mikołaja Raczkowicza (Bakałarza) h. Łabędź na terenach nadanych jego ojcu Raczko Tabutowiczowi przez księcia litewskiego Zygmunta Kiejstutowicza i potwierdzonych w 1514 r. przywilejem króla Zygmunta Starego dla jego synów Mikołaja i Stanisława Raczkowiczów

Raczki - założone także w XVI w. przez Mikołaja i Stanisława Raczkowiczów h. Łabędź na ww. terenach

Turośń Kościelna - kościół ufundowany pierwotnie w XVI w. przez Jerzego Saczkowicza Raczko h. Gozdawa, właściciela Puczyc i Turośni

Raczki Wielkie - założone w XVI w. przez Marcina Raczko h. Gozdawa

Raczki - kościół ufundowany pierwotnie w końcu XVI w. przez Marynę zd. Raczkowiczówną h. Łabędź, ówczesną właścicielkę Raczek

Rusków - kościół powtórnie ufundowany w XVII w. przez Adama Raczko h. Gozdawa, właściciela Ruskowa, pierwotnie ufundowany w XV w. przez Rafała Raczko Saczkowicza z Puczyc h. Gozdawa

Rusków - dwór wybudowany w XIX w. przez Bądzyńskich h. Junosza w majątku wniesionym przez Annę zd. Raczkówną h. Gozdawa

Bakałarzewo - pomnik założyciela miejscowości Mikołaja Michnowicza Raczkowicza (Bakałarza) h. Łabędź postawiony w 2009 r.


GENEALOGIA I GENETYKA RODZIN RACZKO/RACZKOWICZ/RACZKIEWICZ I Z NIMI SPOKREWNIONYCH

RAČKO/RAČKOVIČ/RAČKIEVIČ ŠEIMŲ GENEALOGIJA IR GENETIKOS IR KAI KURIE IŠ JŲ GIMININGI RYŠIAI

GENEALOGY AND GENETICS OF FAMILIES RACZKO/RACZKOWICZ/RACZKIEWICZ AND FEW OF RELATED TO THEM

ГЕНЕАЛОГИЯ И ГЕНЕТИКА СЕМЕЙ РАЧКО/РАЧКОВИЧ/РАЧКЕВИЧ И НЕКОТОРЫН СВЯЗАННЫН С НИМИ ________________________________________________________________________________________________________________


Na podstawie dokumentów i opracowań historyków można stwierdzić, że było kilka szlacheckich rodzin Raczko lub Raczkowicz/Raczkiewicz nie spokrewnionych z sobą w linii męskiej. Przodkowie wszystkich tych rodzin w XV/XVI wieku żyli w Wielkim Księstwie Litewskim. Dwie z nich były to rodziny bojarów litewskich Raczko Tabutowicza z Wawierki w ówczesnym woj. wileńskim i Raczko Strocewicza ze Stroczy w ówczesnym woj. żmudzkim, których bliscy krewni (Goligunt i Gyneth) uczestniczyli w unii horodelskiej w 1413 r. i wraz z rodziną zostali przyjęci do polskich rodów szlacheckich herbu Łabędź oraz Zaręba. Stanisław, wnuk Rafała vel Raczko Saczkowicza herbu Gozdawa z Puczyc w ówczesnym woj. trockim, uczestniczył w obradach i przyłączył pieczęć do aktu unii lubelskiej w 1569 r. (logo witryny) w wyniku której Podlasie znalazło się w Koronie Królestwa Polskiego i większość dóbr dwóch największych rodzin Raczko/Raczkowicz herbu Łabędź i Gozdawa znalazła się w KKP. Te trzy rodziny były jednak poprzez małżeństwa spokrewnione w linii żeńskiej. O kolejnej rodzinie Raczko herbu Ostoja wiadomo, że prawdopodobnie jej przodek, Masio, żył w XVI wieku na ziemi wiłkomirskiej w ówczesnym woj. trockim.

Zarówno w WKL jaki i KKP członkowie rodzin byli posłami na sejmy Rzeczpospolitej Obojga Narodów oraz m.in starostami, sędziami, skarbnikami, wojskimi, miecznikami, a przede wszystkim właścicielami ziemskimi. Członkowie rodzin Raczko założyli Białystok oraz Turośń Kościelną w pow. białostockim, Bakałarzewo i Raczki w pow. suwalskim, a także wieś Raczki Wielkie w gminie Olecko i prawdopodobnie inne wsie o nazwie Raczki, Raczkuny m.in. w KKP w pow. elbląskim, łosickim i sokólskim, a także w WKL w pow. kobryńskim, oszmiańskim, wilkiskim i żytomierskim. Byli też właścicielami innych wsi m.in. Czuchów, Myszkowice, Puczyce i Rusków na Podlasiu oraz Kibortyszki, Podubise i Ugjany na Żmudzi i Ożobiele w pow. oszmiańskim. Ufundowali kilka kościołów, głównie w niektórych z ww. miejscowości, a także np. w 1437 r. w Połonce, niedaleko Wołkowyska.

_________________________________________________________________________________________________________________

Remiantis dauguma dokumentų ir tyrimais žinoma, kad buvo keletas kilnių Račko arba Račkovič šeimų nesusijusių kraujo ryšiais. Dvi iš jų, tai buvo lietuvių bajorų šeimos iš Vaverkos ir Stročios, kurių artimi giminaičiai dalyvavo horodlės susitarimuose 1413 metais, jų šeimos buvo prijungtos prie Lenkijos bajorų Labendz (Gulbės) ir Zaremba (Liūto) herbo. Stanislovas iš Račko šeimos, kilęs iš Pučycų, dalyvavo tuose svarstymuose ir prijungė antspaudą prie Liublino unijos akto 1569 metais, todėl didelė dalis dviejų didžiausių šeimų Račko/Račkovič prie Labendz (Gulbės) ir Goždavo (Salalo) herbo turto atsirado Lenkijos karalystės karūnoje. Tiek Lietuvos didžiojoje kunigaikštystėje, tiek ir Lenkijos karūnos karalystėje šeimos nariai buvo teisėjai, iždininkai, seniūnai, žemės savininkai bei Lenkijos-Lietuvos sandraugos parlamentarai.

Based on many of documents and studies it is known that there were several noble families Raczko/Raczkowicz that aven’t related to each other. Two of them were families of Lithuanian boyars from Wawerka and Strocze, whose close relatives participated the union in Horodlo in 1413 and they along with the family were admitted to the house of Polish nobility coat of arms Labendz (Swan) and Zaremba. Stanislaw from Raczko of Puczyce family participated in the deliberations and joined the stamp to the Act of Union of Lublin in 1569 (site logo). As a result, the majority of estates of the two largest families Raczko/Raczkowicz coat of arms Labendz and Gozdawa was in the Crown of the Polish Kingdom. In the Grand Duchy of Lithuania as well as in the Crown of the Kingdom of Polish members of these families were the judges, treasurers, prefects and landowners as well as deputies to the Parliament of Both Nations Commonwealth.

На основе ряда документов и исследований известно, что было несколько благородных семей Рачко/Рачкович, которые не являются родствнниками. Двое из них были из семей литовских бояров из Wawerka и Strocze, которогых близкие родственники присутствовали на союзе в Horodlo в 1413 и с семьей были допущены к роду польской шляхты гербов Лабудь и Заремба. Станислав из семьи Raczko из Puczycе участвовал в обсуждениях и присоединился свой штамп до Закона от Люблинской унии в 1569 (логотип сайта), в результате которых большинство поместья двух крупнейших семей Рачко/Рачкоыич гербов Лабудь и Гоздава были в Короне Королевства Польского. В Великом Княжестве Литовском, а также в Короне Королевства Польского члены этих семей были судья, префекты и землевладельцы, а также депутаты до Парламента из Обоих Наций Содружества. _________________________________________________________________________________________________________________



Wg mapy rodzin (http://www.moikrewni.pl/mapa/kompletny/raczko.html) osób o nazwisku Raczko jest w Polsce dość dużo (ponad 450), ale są także w Białorusi, Czechach, Litwie, Łotwie, Rosji, Słowacji, Ukrainie, USA, Węgrzech i innych krajach. Osoby o nazwisku Raczko lub Raczkowicz wywodzą się z reguły od przodków, którzy żyli w czasach historycznych w Koronie Królestwa Polskiego i Wielkim Księstwie Litewskim lub na terenach późniejszego Cesarstwa Austro-Węgierskiego.

Stanisław Mleczko w swojej pracy z 1912 r.: „Mleczko, Raczko, Saczko i Łyczko. Przyczynek do kwestyi ustalania się nazwisk szlacheckich w XV wieku” pisze o etymologii nazwiska Raczko, że jest to nazwisko, które powstało od starodawnego imienia Rafał (Rafael). Także Jan St. Bystroń w swojej książce „Nazwiska polskie” pisze „Rafał vel Raczko” o osobach występujących w rodzinach Mleczków i Saczkowiczów. Ponadto potwierdził to Jan Ciechanowicz, że było to starosłowiańskie imię (a inni, że przezwisko/pseudonim) nadawane w XV w. Jako nazwisko odimienne na przełomie XV/XVI wieku Raczko lub Raczkowicz stało się nazwiskiem potomków. W wieku XIX, zwłaszcza w zaborze rosyjskim, potomków z rodzin Raczko zapisywano w aktach metrykalnych także jako Raczkowicz lub Raczkiewicz, a nawet Raczkowski.

Drzewo Klausucia wg Glinka Studia Zrodloznawcze IV 0111 .jpg



O trzech nie spokrewnionych ze sobą szlacheckich rodzinach Raczko żyjących w WKL pisze Jan Glinka w swojej pracy z 1960 r. „Ród Klausucia w wiekach XIII-XVI”, a równocześnie podaje w tej pracy, że przynajmniej między dwoma z nich występowały związki małżeńskie i stwierdza: „Zamykając tym samym badania stosunków obu Raczków: Tabutowicza i Strocewicza, częstokroć trudnych do rozróżnienia, godzi się też zaznaczyć zupełną odrębność pochodzenia każdego z nich z Raczkami z Puczyc, Turośni itd., którzy, osiedleni na Podlasiu, doszli tam w XVI wieku do niemałego znaczenia lokalnego.” Równocześnie Glinka stwierdza, że ww. Raczko Tabutowicz jest potomkiem bojara litewskiego Klausucia ("Tablica genealogiczna rodu Klausucia" obok).

URUSKI R HSP - RACZKO 1a.jpg
URUSKI R HSP - RACZKO 2a.jpg

Szlachectwo rodziny Raczko od XV/XVI wieku i przynależność do rodu Ostoja stwierdzają w swoich herbarzach: Niesiecki, Uruski (skany obok), Leszczyc i Ciechanowicz, a Boniecki (opracowanie Minakowskiego) wymienia osoby Raczko tylko jako spowinowacone ze szlachtą herbów: Junosza, Pierzchała, Larysza, Leliwa, Łabędź, Rawicz i Ślepowron. Boniecki w pracy: "Poczet rodów w WKL w XV i XVI wieku" pisze o rodzinach Raczko z Puczyc i Raczkowiczach z białostockiego. W herbarzu Gajla (http://gajl.wielcy.pl) wymienione są rodziny Raczko/Raczkowicz herbów Gozdawa, Gryf i Ostoja. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że Niesiecki powiązał błędnie rodzinę Raczko-Mosalski herbu Ostoja z Raczek na Podlasiu z podlaskimi potomkami Rafała vel Raczko herbu Gozdawa z Puczyc, a inni autorzy herbarzy przyjęli tę informacje jako potwierdzoną. W załączonym opisie rodziny Raczko h. Ostoja w herbarzu Uruskiego jest wiele nieścisłości dotyczących herbu i nazwisk: żyjący na Podlasiu, w tym Jerzy, Paweł, Jan z synem Adamem i inni z ziemi mielnickiej byli to Raczko h. Gozdawa, a Stanisław, syn Michała (Michny), był to Raczkowicz h. Łabędź (wymieniony w "Tablicy genealogicznej rodu Klausucia"). Tym niemniej Uruski pisze także o rodzinach Raczko herbu Ostoja "po Macieju" z gub. wileńskiej i prawnukach Adama z gub. kowieńskiej dla których w wyniku kwerendy w Archiwum Wileńskim wśród wielu innych dokumentów zostały znalezione wywody szlachectwa herbu Ostoja. Wymienieni przez Uruskiego Raczkowscy h. Gozdawa to potomkowie Jana Raczko z Kibortyszek też z gub. kowieńskiej, brata ww. Jerzego z ziemi mielnickiej, a Raczkow to Antoni Raczko z tej samej linii rodziny Raczko. Z kolei wymienione rodziny Raczkiewicz vel Rackiewicz to błędnie zapisani lub odczytani, znani także jako członkowie rodzin Raczkowicz lub Raczko: Mikołaj i Stanisław Michnowicz z rodziny Raczkowiczów h. Łabędź (wymienieni w "Tablicy genealogicznej rodu Klausucia") i Paweł Saczkowicz z rodziny Raczko h. Gozdawa. Uruski wymienia też rodziny Raczkiewicz vel Raczkowicz h. Gryf, o których brak informacji.

W 2016 r. rodziny Raczko, Raczkiewicz i Raczkowicz zostały opisane przez Grzegorza Błaszczyka w książce "Herbarz szlachty żmudzkiej. Tom V". M. in. podał on wiele dokumentów z lat 1621, 1667 i 1690 dot. członków tych szlacheckich rodzin. Błaszczyk zwraca jednak uwagę na wątpliwe "... wspólne pochodzenie Raczków i Raczkiewiczów, a raczej chodzi o kilka różnych rodzin o różnej genezie."

Niezależnie od ww. nieścisłości w opracowaniach wielu historyków ważne jest jednak to, że Błaszczyk, Boniecki, Niesiecki, Uruski i inni potwierdzają szlachectwo różnych genetycznie rodzin Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz pochodzących z WKL i z Podlasia, czasem zapisanych także jako Raczkowski. Takie zapisy, ze zmienionymi nazwiskami, znajdują się także w dokumentach z Archiwum Wileńskiego.

Na przykładzie opisanych dalej potomków bojara litewskiego Klausucia (a także bojarów Montygierda i Zodeyki), wywodzących się od ich prawnuków o imionach kończących się na "-ko" (Andruszko, Butko, Raczko, Rymko, Stańko, Wołodko), należy stwierdzić, że używali oni nazwisk kończących się "-kowicz", a nawet częściej "-kiewicz". Sugeruje to, że rodziny używające nazwiska Raczkiewicz lub Raczkowicz, wywodzą się z rodzin których przodek z XV/XVI w. był znany jako Raczko.

_______________________________________________________________________________________________________________

Remiantis šeimos žemėlapiu http://www.moikrewni.pl/mapa/ yra gana daug (apie 450) asmenų su Račko pavardėmis, tai pat šių šeimų atstovai gyvena Baltarusijoje, Čekijoje, Lietuvoje, Latvijoje, Rusijoje, Slovakijoje, Ukrainoje, JAV, Vengrijoje ir kitose šalyse. Žmonės turintys Račko arba Račkovič pavardę yra kilę iš protėvių, kurie gyveno Lenkijos karūnos karalystėje ir Lietuvos Didžiojoje Karalystėje arba ant vėlesnių Austro-Vengrų imperijos žemių. 1912 metais Stanislovas Mlečko savo darbe „Mlečko, Račko, Sačko ir Lyčko. Indėlis į klausimą nustatant kilnias pavardes XV amžiuje” rašo apie Račko pavardės etimologiją, kad tai yra pavardė, kuri atsirado iš senovinio mažybinės formos vardo Rafal (Rafael). Taip pat Janas St.Bystron savo knygoje „Lenkiška pavardė” rašo „Rafal vel Račko” žmones, kurie buvo Mlečko ir Sačkovič šeimose. Be to Janas Ciechanovičius informuoja, kad XV amžiuje, tai buvo senas slovėnų populiarus vardas. Pavardės etimologija kilusios iš vardo XV/XVI amžiuje ir tapo palikuonių pavarde. Apie tris kilnias Račko šeimas nesusijusias tarpusavyje gyvenančiais Didžiojoje Lietuvos Kunigaikštystėje rašo Janas Glinka savo darbe „ Klausutisa giminė XIII-XVI amžiuje”, šiame darbe jis rašo, kad mažiausiai tarp dviejų iš jų įvyko santuokos ryšiai ir teigia: „Uždarant tuo pačiu abiejų Račko ryšių tyrimus: Tobutovič ir Strocevič, dažniausiai sunkiai skiriamų, tinka tai pat pažymėti visiška savarankiškumą ir kilmę kiekvieno iš Račko kilusių iš Pučycų, Turosni ir taip toliau, kurie apsigyveno apylinkėse iki XVI amžiaus’’. Glinka teigia, kad Račko Tabutovič yra Lietuvos bajoro Klaususia palikuonys. Internetiniame puslapyje (http://gajl.wielcy.pl) yra išvardyti šeimos Račko/Račkovič herbai: Goždavo, Grifo ir Ostija, bet reikia būtinai papildyti tą sąrašą Labendz (Gulbės) ir Zaremba (Liūto) herbais. Šeimos Račko kilnumą nuo XV/XVI amžiaus tai pat patvirtiną: Niesiecki, Uruski, Leščyc ir Ciechanovič, bet yra didelė tikimybė, kad Niesiecki klaidingai suvedė Račko-Masalski (Rački) šeimas iš Vilniaus (Gardino, Rudaminos) su palikuoniais Rafala vel Račko herbo Girdavo iš Pučycų, o kiti autoriai šią informaciją priėmė kaip faktą. Tuo pačiu Uruski rašo apie XIX amžiaus Račko kilmingas šeimas iš Vilniaus – šią informaciją Uruski surado Vilniaus archyvuose. _________________________________________________________________________________________________________________

Na Litwie osoby z rodzin Raczko lub Raczkowicz używały i używają też nazwisk: Račko, Račkus, Račkys, Račkonis, ale Račkauskas, Rackauskis, Rackauskaite (córki), Rackauskiene (żony) to odpowiednik nazwiska Raczkowski, chociaż mogą dotyczyć potomków rodzin Raczko. _________________________________________________________________________________________________________________

Lietuvoje asmenys iš šeimų Raczko arba Raczkowicz naudojo arba naudoja pavardes: Račko, Račkus, Račkys, Račkovič, Račkonis, bet Račkauskas, Račkauskis, Račkauskaitė, Račkauskienė tai lygiavertis pavardes Raczkowski, nors ji gali būti susiję su šeimos Raczko palikuonių. _________________________________________________________________________________________________________________


Na terenach dawnego Cesarstwa Austro-Węgierskiego (zwłaszcza na Słowacji, Czechach, Węgrzech) mieszka wiele osób o nazwisku Račko, Racko, Racsko, ale często też i Raczko. Jest wzmianka w dokumentach dot. Mariańskich Łaźni (www.hamelika.cz), że już w XIV w., na terenach obecnych Czech żył ziemianin w miejscowości Lestkov o nazwisku Raczko (lub Račko), a w latach 1411-1444 opatem klasztora k/Tepla był Račka (lub Racko, Racek) i zapewne to nazwisko powstało tam albo od miejscowości (w Czechach jest np. Rackova k/Zlina, na Słowacji Račkova Dolina w regionie liptowskim, a na Węgrzech np. Rackeve k/Pesztu) lub, tak jak w XV w. w Wielkim Księstwie Litewskim i Koronie, od imienia przodka (na portalu hamelika są tam m.in. zapisy: „ bratří a bratranců Jindřicha, Jana, Racka a Viléma ze Sobětic ... oraz .... vyškovský pán Radslav (Raczko) Měsíček von Wischkow ...”). Jest także możliwe, że nazwy ww. miejscowości pochodzą od osób o nazwisku Račko, Racko lub Raczko, tak jak Raczki (Dowspuda Raczkowska) k/Białegostoku.

W Rosji mieszkają osoby o nazwisku Raczko (Рачко) lub Raczkow (Рачков) o których można znaleźć informacje także w rosyjskiej wikipedii (https://ru.wikipedia.org/w/index.php?search=%D0%A0%D0%B0%D1%87%D0%BA%D0%BE&title=%D0%A1%D0%BB%D1%83%D0%B6%D0%B5%D0%B1%D0%BD%D0%B0%D1%8F%3A%D0%9F%D0%BE%D0%B8%D1%81%D0%BA&go=%D0%9F%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B9%D1%82%D0%B8).

W Koronie Królestwa Polskiego i Wielkim Księstwie Litewskim, a także w zaborze rosyjskim w XIX wieku, w aktach metrykalnych osób z rodzin Raczko niejednokrotnie spotyka się nazwisko zapisane jako Raćko, Radźko, Raczkowicz, Raczkiewicz lub nawet Raczkowski. Osoby o nazwisku Raćko i Radźko miały z reguły przodków w rodzinie Raczko h. Gozdawa, ale były osoby używające nazwiska Raczkiewicz, a nawet Raczkowski wywodzące się także od przodków o nazwisku Raczko, zwłaszcza wywodzące się z WKL i Podlasia w KKP. Wg mapy nazwisk (http://www.moikrewni.pl/mapa/) o nazwisku Radźko mieszka w Polsce ponad 60 osób, a Raćko - ok. 40 osób.

W ww. mapie nazwisk osób żyjących obecnie w Polsce nie występuje nazwisko Raczkowicz, ale wiadomo, że rodziny o tym nazwisku mieszkają m.in. w Katowicach i Olsztynie.

Osób o nazwisku Raczkiewicz mieszka w Polsce prawie 900 osób, w tym ok. 200 w Tomaszowie Lubelskim i okolicy, których przodkowie z XIX w. zapisani są jako włościanie. Ponad 100 Raczkiewiczów mieszka w Wielkopolsce. Brak jest jednak danych, aby stwierdzić, że rodziny Raczkiewicz to zasadniczo inne rodziny niż znane rodziny Raczko/Raczkowicz. Rodziny Raczkiewicz wg. Gajla były szlachtą herbów: Gryf, Junosza, Kościesza, Pobóg i Sas, ale Raczkiewicze nie występują w herbarzach Bonieckiego, Niesieckiego i Leszczyca, a u Uruskiego - tylko herbu Junosza i Kościesza (z gub. kowieńskiej i mińskiej). Można przypuszczać, że przodkiem tych rodzin była też osoba o imieniu lub nazwisku Raczko, gdyż jest to niewątpliwie nazwisko odimienne. Poza jedynym zapisem w wykazie wojska WKL w 1528 r. informacje o istnieniu rodzin Raczkiewicz są dopiero po przełomie XVIII i XIX w., w tym zapisy Uruskiego, na ziemiach bielskiej, kowieńskiej, mińskiej i trockiej, zamieszkiwanych także przez rodziny Raczko. Niezależnie od innych herbów (być może nabytych razem z majątkami) może to sugerować, że rodziny Raczkiewicz z tych ziem, ale także znane rodziny z Wielkopolski, Małopolski i Lubelszczyzny, wywodzą się z opisanych szlacheckich rodzin Raczko, zwłaszcza herbów Gozdawa i Ostoja.

Wiadomo natomiast, że nazwisko Raczkowski nie jest nazwiskiem odimiennym i było to nazwisko zupełnie innych rodzin, powstałe od nazwy posiadanego majątku, a te rodziny pieczętowały się innymi herbami. Wg herbarza Niesieckiego znane są rodziny Raczkowskich z Raczkowic herbu Poraj oraz z Raczykowa herbu Prus I, obydwie wywodzące się z Korony Królestwa Polskiego. Wg Gajla ta rodzina używała także herbów: Drzewica, Gozdawa, Jastrzębiec, Jelita, Leliwa, Łodzia i Oksza. Być może niektórzy błędnie do tych rodzin dołączyli Raczko/Raczkowiczów herbu Gozdawa, tak jak Uruski. Wg http://www.moikrewni.pl/mapa/kompletny/raczkowski.html żyjących osób o nazwisku Raczkowski jest w Polsce ponad 2500.

Oczywiście jest możliwe, że istniały i istnieją rodziny o nazwiskach Raczko, Raczkowicz oraz Raczkiewicz, które nie mają pochodzenia szlacheckiego.


Podsumowując analizę szlacheckich rodzin Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz można stwierdzić, że wg dostępnych dokumentów, a także:

wg ww. Glinki istniały szlacheckie rodziny herbu Łabędź:

Herb Łabędź.jpg

- Raczko/Raczkowicz Tabutowicze i Jundziłł Raczkowicze herbu Łabędź, potomkowie Tabuta, brata stryjecznego Andrzeja (Andriusa) Goligunta (Goliginasa) Goliwojnicza z rodu Klausucia, który został przyjęty do rodu Łabędź w trakcie unii horodelskiej,



a także wg. Glinki istniała szlachecka rodzina, która wg Semkowicza była herbu Zaręba:

Herb Zaręba.jpg

- Raczko/Raczkowicz Strocewicze herbu Zaręba, potomkowie Strocza lub Raczko ze Stroczy (Strociai) na Żmudzi, brata stryjecznego Ginejta (Gineitisa) Konczewicza (Koncaitisa), który został przyjęty do rodu Zaręba w trakcie unii horodelskiej,



także wg Glinki, Mleczki, Gajla oraz Jaszczołta istniała szlachecka rodzina, która była herbu Gozdawa:

Herb Gozdawa.jpg

- Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz/Raczkowski Saczkowicze herbu Gozdawa, potomkowie Mleczków herbu Korczak i Rafała vel Raczko z Puczyc, który przejął herb Gozdawa wraz ze wsią Puczyce na Podlasiu po Niemirach (?).



Wg Mleczki istniała również szlachecka rodzina herbu Korczak:

Herb Korczak.jpg

- Raczko Rafałowicze herbu Korczak, potomkowie Mleczków i Rafała vel Raczko z Czapli.




Wg ww. herbarzy i wywodów szlacheckich istniały także szlacheckie rodziny herbu Ostoja:

Herb Ostoja średniowieczny do XVI w copy.jpg

- Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz/Raczkowski herbu Ostoja, prawdopodobnie potomkowie Masia z wiłkomirskiego, o którego przodkach nie ma potwierdzonej informacji,



Herb Ostoja średniowieczny do XVI w copy.jpg

- Raczko-Mosalski herbu Ostoja, potomkowie w linii męskiej Grzegorza (Hryhoryka) Afanasowicza Mosalskiego herbu Ostoja (wg Bonieckiego nie używał tytułu kniazia jak Massalscy), męża Maryanny Raczkowiczównej z Raczek herbu Łabędź, praprawnuczki Tabuta, czyli w linii męskiej nie wywodzący się z rodziny Raczko, tym niemniej mogli być potomkowie którzy używali nazwiska Raczko (a nie Raczko-Mosalski),


oraz wg Uruskiego, Gajla i wikipedii istniała także szlachecka rodzina:

Herb Gryf.jpg

- Raczkowicz/Raczkiewicz herbu Gryf, wg. Uruskiego rodzina Józefa z gub. wileńskiej z I poł. XVIII w., o którego pochodzeniu brak informacji,



a wg Uruskiego i Gajla istniały szlacheckie rodziny:

Herb Junosza.gif

- Raczkiewicz herbów Junosza i Kościesza, w tym wg. Uruskiego rodziny Jana z gub. kowienskiej i Marcina z gub. minskiej z I poł. XVIII w., o których pochodzeniu brak informacji.

Herb Kościesza.gif





a tylko wg Gajla i wikipedii istniały szlacheckie rodziny:

Herb Pobog.svg.gif

- Raczkiewicz herbów Pobóg i Sas, o których pochodzeniu brak jakiejkolwiek informacji.

Herb Sas I.svg.gif






Wśród rodzin spokrewnionych z rodzinami Raczko, mającymi wspólnych przodków w linii męskiej, wg badań genealogicznych i genetycznych na pewno są rodziny herbu Korczak - Mleczko i Saczko, a także wywodzące się od Klausucia rodziny herbu Łabędź (czasem tylko jedna z kilku rodzin o tym nazwisku) – Butkowicz, Dowgird/Dowgirdowicz, Jundziłł, Rodowicz, Rymkowicz lub Rymkiewicz, Sakowicz, Stankiewicz-Tabutowicz, Szemiot lub Szemiotowicz i Wołodkowicz lub Wołodkiewicz. Ponadto na podstawie dot. wyników testów Y-DNA do rodzin spokrewnionych w czasach historycznych lub bliskich przedhistorycznych można dodatkowo zaliczyć rodziny o możliwych związkach rodzinnych, ale nie mających potwierdzenia w dokumentach: Ambroziewicz (Ambrazevicius) h. Poraj/Wąż, Antosik (nieznana), Aszkiełowicz h. Topór, Błociszewski h. Ostoja (http://ostoya.org/wiki/index.php?title=Błociszewski), Boreysza h. Wadwicz, Czartoryski h. Lubicz/Pogonia/Starykoń, Czetwertyński h. Korybut, Dorochowicz (nieznana), Giedroyć h. Giedroyć (http://www.angelfire.com/realm/gotha/gotha/giedroyc.html), Jefrem (nieznana), Kisiel-Dorohinicki h. Kisiel, Mogilewski lub Mogilnicki h. Korczak/Mogilnicki, Prokopowicz h. Groty/Korczak/Lis, Rogowski h. Abdank i inne, Roguski h. Abdank/Ostoja/Trąby (http://ostoya.org/wiki/index.php?title=Roguski), Rymwid-Mickiewicz h. Hipocentaur, Solecki h. Ostoja i inne (http://ostoya.org/wiki/index.php?title=Solecki), Skarbek-Ważyński h. Abdank/Jastrzębiec/Pilawa, Stankiewicz-Billewicz h. Mogiła lub Stankiewicz-Montygerdowicz h. Wadwicz (http://anstankiewicz.republika.pl, http://www.genealogia.okiem.pl/stankiewicz.htm/GFStankiewicz/1.html), Szostak/Radziwiłłowicz-Szostak (?) h. Łabędź.


Szczegółowy wykaz majątków będących własnością rodzin Raczko

wg (http://ostoya.org/wiki/index.php?title=WYKAZ_ZNANYCH_MAJ%C4%84TK%C3%93W_RODZIN_RACZKO)


Skąd pochodzą przodkowie rodzin Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz ?

Iš kur yra kilę Račko/Račkovič/Račkevič šeimų protėviai ?

Where do ancestors of families Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz come from ?

Куда жили предки семьи Рачко/Рачкович/Рачкевич ? ________________________________________________________________________________________________________________

Na podstawie testów Y-DNA wiadomo, że wśród Polaków, Czechów, Białorusinów czy Ukraińców dominują posiadacze haplogrupy R1a. Ale nie można utożsamiać Polaków wyłącznie z tą haplogrupą. Formowali się oni bowiem przy udziale zastanego na tych terenach "ugrofińskiego" komponentu N1c czy "staroeuropejskiego" I2a, ale też na bazie "zaanektowanych" w fazie ekspansji "celtyckiego" R1b czy "normańskiego" I1. Z tym że R1a znajdzie sie także wśród Szkotów, Anglików, Niemców, Skandynawów i Bałtów. Niejeden Tadżyk, Litwin czy Węgier - bo znaczny ich odsetek ma tę typową dla Polaków haplogrupę - jakieś 19-20 tys. lat temu miał gdzieś w Azji wspólnego męskiego przodka.

Skąd pochodzą więc przodkowie polskich rodzin Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz ?

Jeżeli istniały różne niespokrewnione rodziny Raczko, wywodzące się od przodków z XV wieku o tym samym przezwisku Raczko, to ze względu na częsty brak dokumentów potwierdzających przynależność do konkretnej rodziny Raczko kilkanaście osób z rodzin Raczko zdecydowało zrobić test Y-DNA w celu określenia haplogrupy najbliższej rodziny, potwierdzenia wzajemnego pokrewieństwa, a także ustalenia regionów pochodzenia praprzodków.


Przeprowadzone zostały lub są w trakcie badań testy w http://www.familytreedna.com/products.aspx nw. osób z rodzin Raczko (w nawiasach t.zw. Kit testu), a ich wyniki zostały wprowadzone do portalu http://www.ysearch.org/:

(196066) – Konstantin Rachko z Moskwy (Y-DNA67),

(275930) – Vladimir (Vlad) Racko z Wilna/Dublina (Y-DNA12),

(276640) – Maciej Raczko z Milanówka k/W-wy (Y-DNA37),

(277677) – Vadzim Rachko z Grodna (Y-DNA12),

(283212) – Waldemar Piotr Raczko z Warszawy (Y-DNA67),

(289624) – Jerzy Raczko z Białegostoku (Y-DNA37),

(291120) – Paweł Raczko z Węgrowa (Y-DNA37),

(307823) – Czesław Raczko z Bolesławca (Y-DNA37),

(309165) – Eugeniusz Raczko z Międzyrzecza (Y-DNA67),

(311600) – Jan Tadeusz Raczko z Warszawy (Y-DNA12),

(317768) – Kazimierz Jerzy Raczko z Białegostoku (Y-DNA37),

(321826) - Witold Raczko z Gościcina (Y-DNA37),

(346992) - Anton Rachko z Moskwy (Y-DNA67),

(421154) - William (Bill) Edward z Toledo (Y-DNA37)

oraz potomkowie Jundziłło Raczkowicza:

(327378) – Ireneusz Franciszek Jundziłł z Warszawy (Y-DNA25),

(344586) - Mateusz Jundziłł z Wrocławia (Y-DNA37)


Dzięki tym testom można było z dużym prawdopodobieństwem potwierdzić ewentualne pokrewieństwo testowanych osób i ewentualne istnienie wspólnego przodka w czasach historycznych, jest to możliwe jeżeli rozbieżności w zestawach markerów są nie większe niż: 1/12, 4/37 i 7/67. Dopuszcza się możliwość istnienia pokrewieństwa do 7-8/37 i 10/67 markerów, ale w takich przypadkach decydują specyficzne markery.


Wyniki testów i wynikające z nich haplogrupy określają, skąd pochodzili przodkowie żyjący ok. 1500-2000 lat temu (czyli w pierwszych wiekach chrześcijaństwa), ale w związku z migracją przodków ich potomkowie, żyjący w czasach historycznych oraz obecnie żyjący, mogli przenieść się do innych regionów Europy i świata.


Europe Y-DNA map.jpg


A tak przedstawia się rozkład populacji poszczególnych haplogrup w Europie:


Mapa genetyczna Europy z rozkładem populacji.png




































Ze względu na istnienie kilku rodzin Raczko nie znających swoich przodków, przeprowadzone testy pozwoliły przyporządkować różne linie rodzinne do właściwych przodków, gdy brak było ogniw łańcucha genealogicznego. Pozwoliły też na potwierdzenie lub poddanie w wątpliwość pokrewieństwa między testowanymi osobami i ich rodzinami.


FTDNA Y DNA STR67 Certificate Waldemar Raczko.jpg
FTDNA Y DNA STR37 Certificate Maciej Raczko(1).jpg



Przykładowo takie są wyniki testów genetycznych Waldemara Piotra Raczko i jego krewnego z tej samej linii Macieja Raczko, którzy wspólnego przodka, Jana Sylwestra Raczko, wg. dokumentów mieli cztery pokolenia wcześniej. Rozbieżności markerów 1/12 i 3/37 potwierdzają pokrewieństwo. Istnieje kilka projektów analizujących wyniki testów Y-DNA prowadzonych w ramach organizacji Family Tree DNA przez polskich genetyków, które pozwalają na bardziej szczegółowe określenie gałęzi genetycznej rodziny testowanej osoby. Wg tych projektów haplotyp Waldemara Piotra (zestaw 67-miu markerów) określa haplogrupę tej rodziny Raczko jako R1a1a1b1, a bardziej szczegółowo do Zachodnich Słowian:

wg. Stanisława Plewako (https://www.familytreedna.com/public/balticsea/default.aspx) - R1a1a1b1 Z283 branch - recomended Z283 SNP Pack for testing,

wg Lawrence Mayki (https://www.familytreedna.com/public/polish) - R-M458 : L260+, P Type (Backbone SNP Pack Needed),

a wg. Łukasza Łapińskiego (https://www.familytreedna.com/public/R1a/) - .>Z282>PF6155>M458>PF7521>L260 "West Slavic" branch (Big Y or R1a-Backbone SNP pack needed).


Co to znaczy można zorientować się na podstawie poniższego drzewa genetycznego haplogrupy R1a1:


R1a-tree.gif


Wg ww. portalu prowadzonego przez L. Maykę (rodziny oznaczone */ także wg ww. portalu prowadzonego przez Ł. Łapińskiego, a oznaczona **/ także i przez St. Plewako) do tego samego odgałęzienia genetycznego (L260) Zachodnich Słowian (co nie oznacza pokrewieństwa w czasach historycznych) należą m.in. rodziny: Bajerski z Aleksandrowa Kuj., Białkowski z Dąbrowy, Błociszewski z Błociszewa, Drążkowski z Łąk, Frankowski z Franki-Dąbrowy*/, Gradzki z Grad*/, Grocholski z Syrokomli/Grochomli*/, Łapiński z Łap*/, Rogowski z Kostrzynia*/, Roguski z Połazia, Skarbek- Ważyński*/, Solecki ze Skorodynców*/, Szeliga z Czarnorzeki/Korczyna, Szulecki ze Zdołbunowa**/.

Na powyższym drzewie genetycznym haplogrupy R1a1 znajduje się jednak także odgałęzienie (L784} Wschodnich Słowian, występujące u jednej z rodzin Raczko, do którego należą m.in. rodziny: Boreysza, Matyaszewicz i Stankiewicz.


Przy pomocy ww. i innych specjalistycznych portali dot. różnych projektów FTDNA, na podstawie SNP wynikających z testów (m. in. Konstantin z Moskwy) lub porównań z haplotypami osób testowanych z najmniejszą rozbieżnością markerów, przyjęto prawdopodobne haplogrupy osób o nazwisku Raczko i regiony zamieszkania praprzodków w czasach pozahistorycznych:


I1 (SNP M253) – Germanie i Skandynawowie oraz Bałtowie (Ireneusz Franciszek Jundziłł i Mateusz Jundziłł)

Haplogroup I1.gif


Podstawą analizy są wyniki badań Ireneusza Franciszka z Warszawy Y-DNA25 i Mateusza z Wrocławia Y-DNA37, na podstawie których można wstępnie założyć, że pierwotni przodkowie w linii męskiej tej rodziny Raczko/Jundziłł (przed X wiekiem) mogli pochodzić z obecnych terenów: Niemcy, Dania, Norwegia, Szwecja i Finlandia, ale także Polska (d. Prusy Wschodnie), Łotwa i Estonia. Rozbieżność markerów między Ireneuszem i Mateuszem jest 1/12 i 1/25, co potwierdza pokrewieństwo, a bez rozbieżności dla 12 markerów z Ireneuszem są osoby dostępne w portalu http://www.ysearch.org/ z: Anglii, Irlandii, Niemiec i USA, natomiast z Mateuszem 1/12 z Anglii, a 2/12 z Polski i Czech oraz Anglii, Francji, Irlandii, Niemiec, Szkocji, Szwecji i USA.

Znane najmniejsze rozbieżności z Ireneuszem i Mateuszem ma osoba z rodziny Korsak (3-4/12, 6-7/25 i 11/37), która to rodzina m.in. wg herbarza Leszczyca pochodzi z Korsyki, a przyszli na Litwę za czasów Świdrygiełły, który dał jednemu z nich (prawdopodobnie Fryderykowi) siostrę za żonę wraz z mnogimi posiadłościami. Interesujący jest wynik osób: Skarbek-Kozietulski (rozbieżność markerów do Mateusza 5/12, 9/25 i 15/37), Bonner (Boner) z USA (2/12 i 16/37) i Manduka z Prus Wschodnich (4/12 i 16/37). Istnieje wiele badań rodziny Skarbek w których zakłada się pochodzenie od Normanów. Wiadomo, że rodzina Boner była pochodzenia niemieckiego i w XV w. przeniosła się z Alzacji do Małopolski gdzie dorobiła się wielkiego majątku oraz w 1514 r. szlachectwa herbu Bonarowa, a nawet godności barona.

Nie ma pokrewieństwa Ireneusza i Mateusza z tymi rodzinami nawet we wczesnych czasach przedhistorycznych, ale może świadczyć o przodku genetycznym z Bałtów, Prus, a nawet Skandynawii.

Wynik badania genetycznego testowanych osób Ireneusza i Mateusza, których wspólnym przodkiem był Adam Jundziłł ur. ok. 1560 r., wskazuje że ich przodek z rodziny Jundziłł (Jakub vel Jundziłło) nie był w linii męskiej potomkiem Raczkowiczów pomimo tego, że wszystkie badania genealogiczne oraz posiadane majętności potwierdzają pochodzenie Jundziłłów od bojara Klausucia i jego prawnuka Raczko Tabutowicza. Istnieje możliwość, że ww. Jakub vel Jundziłło nie był synem, a zięciem Raczko Tabutowicza, mężem jego córki Bohdany, znanej z imienia żony Jundziłły. Tym niemniej Jundziłło mógł być usynowiony przez Raczko Tabutowicza bo wg Glinki w znanych mu dokumentach występuje jako brat Mikołaja i Jana Raczkowiczów.

W linii męskiej nie ma informacji o osobach w rodzinach Raczko o haplogroup I1.


I2a (SNP L147) – Południowo-Wschodni Europejczycy (Kazimierz Jerzy Raczko)

Haplogroup I2a.gif


Podstawą analizy są wyniki badań Y-DNA37 Kazimierza Jerzego Raczko z Białegostoku, na podstawie których można założyć, że pierwotni przodkowie tej rodziny Raczko (przed X wiekiem) pochodzą z obecnych terenów: Półwyspu Bałkańskiego, Węgier i Wołoszczyzny (Rumunii) oraz być może Ukrainy i Białorusi. W ww. www.semargl.me wśród przodków przetestowanych osób o tej haplogrupie wg. obecnego podziału politycznego występują (tylko pojedyncze osoby) m.in. w Białorusi, Ukrainie i Serbii. Brak jest jednak znanych rozszerzonych wyników testów osób z rodzin, dla których rozbieżności markerów byłyby na tyle małe, że pozwalałyby na rozstrzygnięcie odnośnie przodków tej rodziny Raczko.


Najbliższe haplotypy z ww. Kazimierzem, z najmniejszymi różnicami w zestawie markerów, ale nie sugerujące pokrewieństwa w czasach historycznych, dostępne m.in. w portalu http://www.ysearch.org/ mają przodkowie takich rodzin jak: Czetwertyński (2/12 i 7/37 Aleksander z Czertwietnia zm. 1450, Ukraina), Zub (1/12 i 8/37 Aleksey ur. 1876, Ukraina), Plewako (2/12 i 8/37 Jarosław ur. 1528, Polska), Minakowski (2/12 i 8/37, Polska), Jaszsag (2/12 Gergi, Węgry).

Interesujące jest, że z większymi różnicami w zestawie markerów, ale z także z haplogrupą I2a, są potomkowie rodzin należących do rodu Ostoja jak: Starzewski (3/12, 5/25, 10/37) i Rylski (5/12, 6/25, 11/37). Może to sugerować, że część szlachty rodu Ostoja pochodziła też ze Słowacji, Węgier lub Wołoszczyzny, a nawet z Półwyspu Bałkańskiego - tak jak przodkowie Kazimierza Jerzego Raczko. Jest to prawdopodobne, bo przywódca rodu Ostoja w XIV/XV wieku, Ścibor ze Ściborzyc, był nazywany niekiedy małym królem Słowacji, a jego majątek obejmował połowę zachodniej Słowacji i był tam panem 31 zamków i ponad 200 posiadłości.

Brak jest jednoznacznego wyjaśnienia do jakiej szlachty należały osoby Raczko z haplogroup I2a, chociaż nie można wykluczyć przynależności do herbu Ostoja.

Znany jest zestaw markerów w haplogrupie I2a osoby z rodziny Mleczko herbu Doliwa (6/12, 8/25, 12/37), a więc wyklucza on pokrewieństwo w czasach historycznych z Kazimierzem Jerzym Raczko.


N1c1 (SNP L1025) – Południowi Bałtowie i Ugrofinowie (Vladimir Racko, Czesław, Eugeniusz i Witold oraz William Raczko)

Haplogroup-N.gif



Podstawą analizy są wyniki badań Y-DNA67 Eugeniusza Raczko z Międzyrzecza (SNP L550) i Y-DNA37 Czesława Raczko z Bolesławca (SNP 1025), Witolda Raczko z Gościcina (SNP 550) oraz Williama (Billa)Raczko z Toledo, na podstawie których można założyć, że pierwotni przodkowie tej rodziny Raczko (przed X wiekiem) pochodzili z obecnych terenów: rejon Kaliningradu, Żmudź, Łotwa, Estonia, Finlandia i Rosja. W www.semargl.me wśród przodków przetestowanych osób o haplogrupie N1c1 wg. obecnego podziału politycznego występują osoby przede wszystkim (kolejność wg ilości osób) w: Litwie, Łotwie, Rosji, Polsce, Białorusi, Finlandii, Ukrainie, Niemczech i Danii.



Niezależnie od zgodności hapologrup, prawdopodobieństwo wspólnych przodków Eugeniusza i Witolda z Czesławem jest możliwe w czasach prehistorycznych ze względu na duże rozbieżności markerów - 1/12, ale 4/25 i 10/37(!), a także Williama (Billa) - 1/12, ale 3/25 i 9/37(!). Brak danych dla potwierdzenia pokrewieństwa Czesława z Vladimirem Racko - 1/12, gdyż brak rozszerzonych wyników testów Vladimira, a ponadto Vladimir wywodzi się prawdopodobnie z tej samej linii rodziny co Eugeniusz i Witold (0/12), a oni mają identyczne wyniki testu Y-DNA37 oraz bliskie z nimi William (Bill) (0/12, 1/25 i 5/37), potwierdzające pokrewieństwo i wspólnego przodka z Williamem w XVI-XVII wieku.

Wyniki testów DNA (FTDNA Matches lub ySearch) Czesława Raczko sugerują pochodzenie tej rodziny Raczko od ww. Klausucia, gdyż znajdują się tam osoby o stosunkowo małych różnicach w zestawach markerów z Czesławem, ale niekiedy sugerujących wspólnych przodków wiele wieków temu, m.in. z rodzin Butkowicz (2/25 Jonas V.), Palaczanis/Szemiot-Polaczański (1/12 Michał), Stankiewicz/Stańkiewicz - L591 lub L1027 (0/12, 3/25 i 7/37 Thomas) i Sakowicz (1/12, 5/25 i 9/37 Mikołaj). Zastanawiająco duża jest różnica markerów z wynikiem testu osoby z rodziny Dowgird (3-4/12), chociaż nie jest wykluczona haplogroup N1c1. Wg Glinki te rodziny tak jak Raczkowicze są potomkami Klausucia. Wiadomo jednak, że było parę rodzin Dowgird i Stankiewicz, zarówno w rodzie Klausucia jak i np. Zodeyki, przodka m.in. rodziny Andruszkiewicz i Billewicz. W ww. spisie wojska WKL z 1528 r. znajduje się zarówno Matusz (Mateusz) Stańkiewicz, tak jak Januszko Raczkowicz, obaj jako dziedzice majątków w tych samych miejscowościach w pow. miemiżskim lub memeżskim (znana jest miejscowość Memeż, obecnie Niemież) w woj. wileńskim.

Poza ww. rodzinami najbliższe haplotypy z ww. Eugeniuszem, Witoldem i Czesławem, z najmniejszymi różnicami w zestawie makerów (czasem podobne zarówno z Eugeniuszem jak i Czesławem), mają w stosunku do nich osoby z takich rodzin jak m.in.: Aleksandr P. Kisiel - L1025 (0-1/12 3/25 i 2-8/37), Wojciech Towpik - L1025 (0/12, 2/25 i 5/37), Ivan Pavel Jefrem (1/25 i 6/67), Richard Joseph Jenulis (0-1/12), Marian A. Mogilewwski - L1027 (1/25 i 3/37), Andrus Ambrazevicius (1/25 i 3-8/37), Dariusz Dorochowicz (1/12, 1/25 i 7/37), Alexander D. Aszkielowicz (1/12, 2-5/25 i 7/37), Daniel A. Prokop/Prokopowicz - L591 (0/12, 3/25 i 7/37), Wolfgang Otto (2/12, 3/25 i 7/37), Jakov Daniłowicz - L1025 (2/12, 5/25 i 10/37) oraz Kasper Szalewicz/Szal - L591 lub L1027 (2/12, 6/25 i 12/37).

Wg portalu „Rurikid Dynasty DNA Project” (http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~mozhayski/teksty/ydna.html) wyniki ww. Stankiewicza zakwalifikowano do Proto-Rurykowiczów, których przodek wywodził się ze skandynawskich Waregów i przybył na Ruś podobnie jak Ruryk, pierwszy legendarny książe Rusi. Ale niektórzy historycy uważają, że Waregowie byli także nazywani Rusami i to od nich powstały nazwy: Ruś i Rosja (patrz - http://pl.wikipedia.org/wiki/Rusowie).

Wiadomo, że rodzina Świętołdycz-Kisiel, której potomkowie mają stosunkowo małe rozbieżności markerów, pochodzi z Proto-Rurykowiczów, brak jest jednak informacji o przodkach pozostałych z ww. rodzin. Znani są Ambroziewicze h. Poraj żyjący w XVIII wieku na ziemi halickiej. Znamienne jest, że w tych samych zbiorach wyników testów DNA występują także takie osoby, jak: Walter/Vladimir Shostak/Szostak - L591 (0-1/12, 2/25 i 7/37), którzy pisali się Radziwiłłowicz-Szostak oraz Rimandas Giedraitis/Giedroyć - L1027 (2/25), a także co najmniej trzy osoby z rodziny Tom/Thomas Mickus/Mickiewicz lub Rymwid-Mickiewicz - Y5582 (0/12, 2/25 i 6/37). Wiadomo, że rodziny Giedroyć i Rymwid wywodzą się od Ginwiłła i Giedrusa, a Radziwiłłowie być może od Narymunda (brata Giedrusa). Wg. Narbutta ww. Giedrus i Narymund byli synami wielkiego księcia litewskiego Romunda i braćmi Trojdena z II dynastii WKL założonej przez Dausprungasa (Dowsprunka). Na postawie powyższych informacji można przyjąć z dużym prawdopodobieństwem, że wszystkie te rodziny oraz rodzina Klausucia wywodzą się od Proto-Rurykowiczów. Wg ww. portalu „Rurikid Dynasty DNA Project” z takim samym haplotypem występują inne osoby z bliskimi wynikami z rodzin: Giedroyć - Z16975 (0/12, 1/25 i 6/37 Matthew Pasqual, prawdopodobnie potomek Henryka Giedroycia i Ledy Pasquali), Czartoryski (1/12, 4/25 i 7/37 Kondrati) i Żukowski - Z16975 (0/12, 2/25, 9/37 Marek). Bardziej odległe zestawy markerów mają: Giedroyć (3/12, 6/25 i 12/37 Andrzej), Mozhaev (2/12, 4/25 i 9/37 Dmitri), Evlaschenko (1/12, 4/25 i 11/37 Juri), Massalski (1/12, 4/25, 11/37 Krzysztof) i Shahovskoi/Sakowicz (2/12, 6/25 i 13/37 Dmitri). Przypuszcza się, że rodzina kniaziów Massalskich oraz jedna linia Czartoryskich wywodzi się z Rurykowiczów.

W projekcie "Family Tree DNA-N1c1" (https://www.familytreedna.com/groups/n-1c-1/about/background), którego administratorzy to: Eugene Matyushonok, Marja Pirttivaara i Vladimir Volkov, w grupie wyników testu Y-DNA (South-Baltic general Subclade (VL29+)(L550+)(L1025+ &L1025+ pre) znajdują się wyniki zarówno Czesława jak i Eugeniusza oraz Witoda Raczko. Znajdują się tam także m.in. wyniki znanych rodzin: Daniłowicz, Di Pasquale (Giedrojć), Maczula(j)tis, Sakowicz, Szostak i Żukowski.

Na podstawie poniższego drzewa genetycznego, przyjmując potwierdzone SNP dla ww. wybranych rodzin (L550, L591, L1025, M2783, Z16975, L591 i L1027) można stwierdzić, że wszystkie one pochodzą od Bałtów, czyli Proto-Rurykowiczów. Nie wiadomo kiedy te rodziny miały wspólnych przodków, ale prawdopodobnie w większości w czasach przedhistorycznych. Dotyczy to także rodzin Raczko z haplogroup N1c1.

Phylogeninetic tree N-M231 zmn.jpg





Zastanawiające jest, że rozbieżności markerów ww. osób z Czesławem i Eugeniuszem oraz Witoldem są podobne pomimo dość dużych różnic ich wyników, co może wynikać z wspólnych przodków kilka wieków wcześniej. Z nw. osobami Eugeniusz i Witold mają mniejsze różnice markerów niż Czesław, co sugeruje ich bliższe pokrewieństwo w czasach historycznych z rodzinami: Jenulis (0/12, 0/25 Richard Joseph), Efrem (0/12, 1/25 i 6/67 Ivan Pavel), Sakowicz (0/12 Roman), Ambrazevicius/Ambroziewicz (1/25 i 3/37 Andrius), Rodziewicz (1/25), Evlaschenko (0/12 i 2/25 Juri) oraz Jakov Daniłowicz (3/12, 5/25, ale 7/37 i 10/67) , natomist kolejne już nie potwierdzają pokrewieństwa w czasach historycznych: Mozhaev (1/12, 2/25 ale 9/37 Dmitri), Butwiłowicz (2/25 Jerzy), Massalski (2/12, 4/25, 10/37 Krzysztof) i Shahovskoi/Sakowicz (1/12, 4/25 i 12/37 Dmitri). Z ww. osób najmniejsze różnice markerów z Billem, ale nie tak bliskie jak Eugeniusz i Witold, ma Andrius Ambrazevicius/Ambroziewicz (1/12, 2/25 i 6/37), Kasper Szalewicz/Szal (2/12, 3/25, 8/37 i 14/67) oraz a także nie występujący powyżej Nikita Pavlovich Androsyuk/Andruszewicz/Andruszkiewicz(?) (2/12, 3/24 i 6/37).

Ww. rodziny pochodzą z Wielkiego Księstwa Litewskiego i genealogia wielu z tych rodzin jest znana. Jeżeli Androsyuk jest z rodziny Andruszkiewicz to pochodził ze szlachty herbu Mogiła, potomków litewskiego bojara Zodeyki. Są jednak także rodziny j.np. Efrem (Jefrem), Evlaszenko, Jenulis i Towpik, które prawdopodobnie nie były szlachtą.

Można przypuszczać, że członkowie rodzin Raczko z haplogroup N1c1 mogli być szlachtą zarówno herbu Łabędź jak i Ostoja, a przynależność do różnych rodów wynikała z tego, że w czasach historycznych ich przodkowie stanowili odrębne rodziny Raczko.


R1a1 (SNP L260) – Zachodni Słowianie (Maciej, Waldemar Piotr, Jerzy, Paweł i Jan Tadeusz Raczko)

Haplogroup-R1a.gif


Podstawą analizy są wyniki badań Y-DNA67 Waldemara Piotra Raczko z Warszawy, Y-DNA37 Macieja Raczko z Milanówka, Y-DNA12 Jana Tadeusza Raczko z Warszawy z linii żmudzkiej i Pawła Raczko z Węgrowa z linii podlaskiej oraz Y-DNA37 Jerzego Raczko z Białegostoku z nieokreślonej linii tej rodziny, na podstawie których można założyć, że pierwotni przodkowie tej rodziny Raczko (przed X wiekiem) pochodzą z południowej części terenów zamieszkałych przez zachodnich słowian: Łużyczan, Ślężan (Śląsk), Polan (Wielkopolska), Mazowszan lub Wiślan (Małopolska) oraz być może Słowaków lub Wołynian i Rusi Kijowskiej. W www.semargl.me wśród przodków przetestowanych osób o tej haplogrupie wg obecnego podziału politycznego występują osoby przede wszystkim (kolejność wg ilości osób) w: Polsce, Słowacji, Ukrainie, Węgrzech, Rosji i Litwie.


Wobec dużej zgodności hapologrup, istnienie wspólnych przodków Waldemara z Maciejem, Janem Tadeuszem i Pawłem w czasach historycznych można przyjąć za potwierdzone. Rozbieżność markerów Waldemara jest: z Maciejem 1/12 i 3/36, Janem 2/12 (ale 1/12 Jana z Maciejem), a Pawłem - 2/12 i 5/37 (ale 3/37 Pawła z Maciejem). Te wyniki potwierdzają ostatecznie, że zarówno potomkowie przodków ze Żmudzi (Jan, Maciej i Waldemar) jak i z Podlasia (Paweł) wywodzili się od Rafała vel Raczko z Podlasia. Natomiast prawdopodobieństwo wspólnych przodków ww. z Jerzym w czasach historycznych jest mało prawdopodobne ze względu na duże rozbieżności markerów - 3/12(!), 11/25(!) i 17/37(!).

Brak znanych wyników testów osób z rodzin Mleczko i/lub Niemira/Niemirowicz z Podlasia nie pozwala na genetyczne potwierdzenie pochodzenia przodków tej rodziny Raczko. Znane wyniki testu Y-DNA dotyczą Richarda Niemiera, o którym brak informacji, ale wynika z nich haplogrupa E1b1 która wyklucza jego pokrewieństwo z tą rodziną Raczko, a jego praprzodkowie pochodzili z Południowych Słowian (tak jak wg historyków także i Niemirowie). Są także znane wyniki testu Y-DNA Andrzeja Mleczko, potomka Jana Mleczko (1675-1748) z Dołów w pow. brzeskim, ale to haplogrupa I2a. Ten wynik sugeruje przodków przede wszystkim z Półwyspu Bałkańskiego, Węgier lub Wołoszczyzny (Rumunii) ale także z zachodniej Europy i wiele wskazuje, że jest to rodzina Mleczko nie spokrewniona z Mleczkami z Podlasia. Potwierdzeniem tego może być opinia Tomasza Jaszczołta z Uniwersytetu w Białymstoku, że Paweł de Golothy Mleczko ze Żmudzi nie był spokrewniony z Mleczkami z Podlasia, tak jak pisał Stanisław Mleczko.

Najbliższe haplotypy z ww. Waldemarem i Maciejem (wiadomo o ich wspólnym przodku w 4 pokoleniu) oraz Janem Tadeuszem (wiadomo o jego wspólnym przodku z nimi w 5 pokoleniu), a także z Pawłem (wspólny przodek w 17 pokoleniu) z najmniejszymi chociaż dużymi różnicami w zestawie markerów, mają osoby z takich rodzin najprawdopodobniej nie spokrewnionych w czasach historycznych jak: 1/12 - Krasnodębski (szlachta z ziemi drohiczyńskiej herbu Pobóg), 1/12 i 9/37 - Skarbek-Ważyński (szlachta z ziemi chełmskiej herbu Abdank), 1-3/12, 7-10/37 i 11/67 - Rogowski (znana szlachta używająca wielu herbów, wywodząca się prawdopodobnie z Polan, a znana jest linia z ziemi halickiej herbu Ślepowron), 1-2/12 i 8-10/37 - Roguski (szlachta z liwskiego herbu Ostoja), 1-2/12, 11/37 i 12/67 – Sherliza/Szeliga (szlachta od której wywodzą się inne rodziny o herbie Szeliga), 1-3/12, 8-10/37 i 13/67 - Frankowski (szlachta z Podlasia herbu Prus I), 1-2/12, 5/24, 10-13/37 i 14/67 – Błociszewski (szlachta z Wielkopolski herbu Ostoja), 3/12, 10/37 i 14/67 – Szulecki (szlachta z Wołynia herbu Junczyk lub Pomian), 1-2/12, 10-14/37 i 14-17/67 - Łapiński (szlachta z Podlasia herbu Lubicz), 0-2/12 i 12/37 - Goździkowski-Dunin (szlachta z Goździkowa w ziemi radomskiej herbu Łabędź), 3-4/12, 12/37 i 16-24/67 – Solecki (szlachta z ziemi krakowskiej, tarnopolskiej, wołyńskiej i kijowskiej herbu Ostoja), 5/12, 8/25, 12/37 i 15/67 - Nowosielski (z Powsinka k/Warszawy, szlachta wywodząca się z terenów wschodnich KKP herbu Sas(?), 2/12, 7/25, 13/37 i 17/67 - Szydłowski (z Dąbek herb NN). Równocześnie warto podać, że w rodzinie Błociszewskich pierwszy znany przodek Jakusz był wojewodą lwowskim w 1370 r. Tak więc przodkowie rodzin Błociszewskich, Rogowskich, Skarbek-Ważyńskich oraz Soleckich miały związki z Rusią Halicko-Wołyńską lub Chełmsko-Wołyńską, a rodzina Krasnodębski (lub Krasnodąbski herbu Korczak) z ziemia drohiczyńską, tak jak rodzina Mleczko, przodkowie tej rodziny Raczko.

Bardziej bliskie haplotypy z Waldemarem mają osoby z mniej znanych rodzin jak: 0/12 - Koter z Warszawy, 2/12 i 5/25 - Reda z Brzozówki k/Augustowa, 10/67 – Antosik oraz 11/67 – Brzeziński, Kozłowski, Struszczyk i Urbanek z Mazowsza, a także 8/37 Pajdak (4/37 z Pawłem) i 5-8/37 Kurzyna z Kurzyny k/Niska w II RP w woj. lwowskim (4/37 z Pawłem). Wg najobszerniejszego herbarza Tadeusza Gajla rodziny: Antosik, Koter, Pajdak, Reda, Struszczyk i Urbanek nie były szlachtą herbową, co prawda rodzina Urbanowicz była m.in. herbu Łabędź.

Jednak wg Łukasza Lubicz Łapińskiego by mieć możliwość porównania wyników nie wystarczy samo porównanie liczby niezgodnych markerów, czy to na poziomie Y37 czy 67 wyniki mogą mieć dość duże zachwiania. Aby porównać możliwość wspólnych przodków należałoby jednak przetestować także zestaw markerów SNP, t.zw. markerów linii, których przynależność ustawia wynik w konkretnej pozycji na drzewku. Wspólny przodek linii L260 to ok. V-VII w. p.n.e. (co wiedzieliśmy już z wyników Y-STR 37 czy 67), natomiast teraz wiemy, że gałąź dzieli się w tym okresie na dwie równoległe linie, a te na pomniejsze - coraz liczniejsze im bliżej drzewko zbliża się do okresu przełomu ery.

Poniżej drzewko linii L260, w którym gałązka rodziny Łapińscy to (L260 -> YP256 -> YP254 -> YP414 -> YP589)


Podzialy DNA L260-YP414.JPG


























W projekcie "Tree DNA-R1a Project" (https://www.familytreedna.com/groups/r-1a/about/background) utworzonym i administrowanym przez Łukasza Lubicz Łapińskiego, poza potwierdzeniem testu >Z282>PF6155>M458>PF7521>L260>YP256>YP254>YP414>YP589 dla rodziny Łapiński, w grupie wyników testu Y-DNA >Z282>PF6155>M458>PF7521>L260>YP256>YP254>YP2905 jest rodzina Błociszewski, która mogła być najbliżej spokrewniona z rodziną Łapiński.

W tym samym projekcie w grupie >Z282>PF6155>M458>PF7521>L260>YP1337 są wyniki testu Y-DNA Jerzego Raczko i osoby z rodziny Szulecki, które znajdują się nie w odgałęzieniu (YP256) jak ww., a w odgałęzieniu (YP1337).

W ww. projekcie w grupie kilkudziesięciu wyników testu Y-DNA doprowadzonej tylko do (L260) - >Z282>PF6155>M458>PF7521>L260 "West Slavic" branch (Big Y or R1a-Backbone SNP pack needed) znajdują się wyniki testu Y-DNA Waldemara Raczko, ale także Macieja i Pawła Raczko oraz osoby z rodzin: Frankowski, Nowosielski, Rogowski, Skarbek-Ważyński, Solecki. Wiadomo, że rodzina Frankowski była blisko spokrewniona z rodziną Łapiński, więc można przypuszczać, że przynajmniej niektóre z tych rodzin mogą należeć do odgałęzienia (YP256).


W świetle powyższego do czasu przetestowania zestawu markerów osób z rodziny Raczko i pozyskania informacji o testach innych rodzin (poza rodzinami Błociszewski i Łapiński) można tylko tyle stwierdzić, że nw. rodziny szlacheckie, których SNP L260 jest potwierdzone (Błociszewski, Frankowski, Grocholski, Krasnodębski, Łapiński, Nowosielski, Raczko, Rogowski, Roguski, Skarbek-Ważyński, Solecki, Szeliga, Szulecki), wszystkie należą do Zachodnich Słowian, ale brak informacji kiedy miały one wspólnych przodków. Członkowie rodziny Raczko z tej haplogrupy byli szlachtą herbu Gozdawa.


R1a1 (SNP L784) – Wschodni Słowianie i Południowi Bałtowie (Konstantin, Vadzim i Anton Rachko)


Haplogroup-R1a.gif


Podstawą analizy są wyniki badań Y-DNA67 Konstantina Rachko z Moskwy i w mniejszym stopniu wyniki badań Y-DNA12 Vadzima Rachko z Grodna i Antona z Moskwy na podstawie których można założyć, że pierwotni przodkowie tej rodziny Raczko (przed X wiekiem) pochodzą z północno wschodnich terenów R1a1 zamieszkałych przez: Prusów, Żmudzinów, Łotyszy (Kurów, Liwów). W www.semargl.me wśród przodków przetestowanych osób o tej haplogrupie wg obecnego podziału politycznego występują (tylko pojedyncze osoby) m.in. w Rosji, Litwie, Łotwie i Białorusi.

Posiadanie wspólnych przodków Konstantina z Vadzimem jest prawdopodobne ze względu na pełną zgodność markerów 0/12, ale z Antonem jest także możliwe (1/12, 2/25, 7/37, ale 8/67). Test Stanislas'a Zaborowskiego z Francji o rozbieżności markerów z Antonem jest 0/12, 3/25, ale 8/33 - co chyba nie może świadczyć o pokrewieństwie, tym bardziej, że z Konstantinem rozbieżności są jeszcze większe.

Brak znanych wyników testów osób z rodzin, dla których rozbieżności markerów byłyby na tyle małe, że pozwalałyby na rozstrzygnięcie odnośnie przodków tej rodziny Raczko. Najbliższe haplotypy z ww. Konstantinem, z najmniejszymi różnicami w zestawie makerów, mają osoby z takich rodzin nie spokrewnionych w czasach historycznych jak: Boreisis (Boreysza) z Uciany herbu Wadwicz (1/12, 8/37, 10/67), Stankus (Stankiewicz) herbu Wadwicz (0/12, 9/37), Matulis (Matyaszewicz?) z Uciany herbu Warwicz (5/12, 10/37, 12/67), Grzegorz Zaborowski z Korony (1/12, 10/34), Gordon Kruze z Łotwy (2/12, 11/37, 13/67), Karamyszew z Niżnego Nowogrodu w Rosji (3/12, 11/37, 15/67) i Lazar (Lazarowicz) herbu Kościesza (4/12, 13/37, 15/67), z których Boreysza, Matyaszewicz i Stankiewicz są znane jako stare rodziny litewskie. W ySearch występuje haplotyp osoby której przodkiem był Chwet (Chwiet) Rechko (Radzko), pewnie z rodziny Raczko, ale rozbieżności są tak duże (5/12, 8/25 i 14/37), że wykluczają pokrewieństwo. Jeszcze większe rozbieżności są z Adamem Kuncatis/Kuncewicz? (5/12, 17/37 i 18/67), ale interesujące jest to, ze Kuncewicze wywodzili się od Ginejta, brata stryjecznego Raczko ze Stroczy, którzy byli w Horodle przyjęci do rodu Zaręba. Wyraźnie mniejsze są natomiast rozbieżności ze Stankiewiczem (0/12, 9/37), z jednej ze starych rodzin bojarów litewskich herbu Wadwicz, z których poza Stankiewiczami wywodzą się znane rodziny Boreysza i Naruszewicz h. Wadwicz.

Rodziny o potwierdzonym szlachectwie przodków, których SNP zostało określone (Boreysza, Kruse, Matulis, Raczko), wszystkie mają SNP L784. Członkowie rodzin Raczko z haplogroup R1a1 (SNP L784) byli szlachtą herbu Zaręba.


Zestawienia wyników testów Y-DNA osób z rodzin Raczko oraz innych z najmniejszymi rozbieżnościami markerów

Compilation of test results Y-DNA of members of families Raczko and other with the least discrepancies of markers

Резюме результатов испытаний Y-ДНК семьям Рачко и другие с самых маленьких расхождениях маркеров _________________________________________________________________________________________________________________


Haplogrupa I1 (SNP M253)
Haplogrupa I2a2 (SNP L147)
Haplogrupa N1c1 (SNP L1025)
Haplogrupa R1a1 (SNP L260)
Haplogrupa R1a1 (SNP L784)

Powyższe wyniki testów zebrane wg otrzymanych wyników członków rodzin Raczko oraz dostępnych w witrynach: Family Tree DNA Project's oraz kilkuset tysięcy wyników opublikowanych w witrynie http://www.ysearch.org/.


Szlacheckie rodziny Raczko/Raczkowicz

Račko/Račkovič kilmingos šeimos

Noble families Raczko/Raczkowicz

Благородные семьи Рачко/Рачкович ________________________________________________________________________________________________________________


Na postawie wymienionych już prac, zwłaszcza J. Glinki i St. Mleczko oraz innych, w tym kilku herbarzy, a niekiedy także na podstawie oryginalnych dokumentów można z dużym prawdopodobieństwem, a często z pewnością, wyodrębnić i opisać poszczególne rodziny Raczko. W rozstrzyganiu pokrewieństwa z innymi rodzinami lub przynależności do poszczególnych rodzin Raczko żyjących osób o nazwisku Raczko oraz w potwierdzeniu skąd pochodzili przodkowie - pomocne były testy Y-DNA. _________________________________________________________________________________________________________________

Jau minėtuose J. Glinkos ir St. Mlečko darbuose, tai pat ir kitų autorių darbuose, o kai kada ir minėtuose originaliuose dokumentuose galima su didele tikimybe, o dažnai ir tikrai identifikuoti ir apibūdinti atskiras Račko šeimas. Giminystės nustatymas su kitomis šeimomis arba gyvenantys asmenys su Račko pavarde, tai pat patvirtinimas iš kur kilo protėviai – pagelbėjo DNR testai.

На основании уже упомянутой работы, особенно Яна Глинки, Ст. Молоко и других, в том числе нескольких гербовников, а иногда и на основании оригиналов документов, есть возможность с высокой степенью вероятности определить и описать отдельные семьи Рачко. При определении связи с другими семьями или принадлежания к отдельным семьям Рачко известных людей по имени Рачко и подтверждение откуда предки были использованые также испытания Y-ДНК.

__________________________________________________________________________________________________________________


Herb Gozdawa.jpg

Raczko Saczkowicze herbu Gozdawa

Pieczęć Jerzego Raczko z Puczyc copy.jpg

Założycielem rodziny był Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc, który był sędzią bielskim w latach 1485-1493. Prawdopodobnie był spokrewniony z Korczakami po ojcu Mikołaju Mleczko i Gozdawami po matce Niemirowiczównej, po której przejął Puczyce i herb. Miał on czterech synów: Bartłomieja, Jana, Jerzego i Pawła Raczko oraz trzy córki. Jego żona, Anastazya, była z rodziny Raczkowiczów herbu Łabędź, prawdopodobnie córka Mikołaja (Michny) Raczkowicza, syna Jakuba Tabutowicza Raczko, czyli potomkowie byli spokrewnieni z nimi w linii żeńskiej. Dwaj synowie Raczko Saczkowicza (Jerzy i Paweł) w XV wieku mieli posiadłości na Podlasiu, w ziemi mielnickiej: Puczyce, Rusków, Czuchów, a w XVI wieku także: Myszkowice i Turośń. Potwierdzeniem przynależności tej rodziny do rodu Gozdawa jest dokument w AGAD w Warszawie z zachowaną oryginalną pieczęcią Jerzego Raczki Puczyckiego z 1530 roku z herbem Gozdawa (obok skan). Jego brat Jan Raczko po ślubie przeniósł się do majątku rodziny żony w Kibortyszkach na Żmudzi. Wiadomo, ze jego potomkowie pozostali przy herbie Gozdawa, nie ma potwierdzenia, że zmienili herb na Ostoja, jak sugerują niektórzy historycy. M.in. wg St. Mleczko synem Jana z Kibortyszek był Masio, o którym wiadomo, że jego potomkowie byli szlachtą herbu Ostoja, ale nie ma potwierdzenia, że był on synem ww. Jana z Kibortyszek.


Potomkowie Pawła żyli na Podlasiu w ww. posiadłościach do połowy XVIII wieku. Potomkowie tej linii podlaskiej, wnukowie Kazimierza z Myszkowic i Adama z Ruskowa, po przekazaniu dóbr rodzinnych rodzinom sióstr, rozprzestrzenili się w innych regionach I RP. Potomkowie linii żmudzko-litewskiej do połowy XVIII wieku byli właścicielami Kibortyszek (koło Rossieni), ale część krewnych przeniosła się w inne rejony Litwy. Ostatni właściciel Kibortyszek z linii męskiej, Jakób syn Antoniego, przeniósł się z synem Grzegorzem na ziemię liwską na Mazowszu w I-szej RP. Wiadomo, że w rejonie Rossieni na Litwie w I poł. XIX wieku mieszkali krewni Jakuba: Adam, Antoni, Bogusław, Fabian, Jakub, Jerzy, Józef, Salomon i Stanisław.

Można przyjąć za potwierdzone, że do tej rodziny należą znani potomkowie Pawła z Ruskowa i Jana z Kibortyszek w tym ww. Jakóba, ostatniego właściciela Kibortyszek. Na podstawie przekazów rodzinnych i dokumentów metrykalnych wiadomo, że potomkami Grzegorza, syna ww. Jakóba są testowane osoby mieszkające w Warszawie: Jan Tadeusz, Maciej oraz Waldemar Piotr Raczko i ich rodziny, a jednego z wnuków ww. Kazimierza lub Adama, z linii podlaskiej potomków Pawła Saczkowicza – Paweł Raczko z Węgrowa. Pokrewieństwo potwierdzają wyniki testów Y-DNA ww. osób. Wyniki testu kolejnej osoby, Jerzego Raczko, wykazują brak wspólnego przodka w linii męskiej w czasach historycznych, ale nie można wykluczyć przynależności tej linii rodziny Raczko do herbu Gozdawa, bo mogło mieć miejsce np. przyjęcie nazwiska przodka od matki.

________________________________________________________________________________________________________________

Račko Sačkovičiai herbo Gozdava

Šeimos steigėjas buvo Rafal vel Račko Sačkovič iš Pučycų, kuris 1485 – 1493 metais buvo teisėjas. Turėjo jis keturis sūnus: Bartlomėją, George, Joną, Povilą ir tris dukras. Jo žmona Anastazija, tikriausiai buvo Mikolojo (Michny) Račkovič dukra, Jakubo Tabutovič Račko Gulbės herbo sūnaus. Du Račko Sačkovič sūnūs (George ir Povilas) XV amžiuje turėjo nuosavybes Pučycuose, Ruskuvuose, Cuchuvuose, o XVI amžiuje tai pat: Myškavicuose ir Turosne. Tik Jonas persikėlė pas žmonos šeimą į Kybarteliai, į Žemaitiją. Nėra patvirtinimo, ar jis ir jo protėviai pasiliko prie Gozdova herbo, ar pakeitė herbą į Ostiją, kas yra mažai tikėtina. Pagal Mlečko jo sūnus buvo Masio, apie kurį žinoma, kad jo protėviai buvo Ostijos herbo bajorija. Povilo palikuonys gyveno Palenkėje, aukščiau išvardytose nuosavybėse, iki XVIII amžiaus. Palikuonys šios Palenkės linijos, Kazimiero iš Myškovičių ir Adomo iš Ruskovos anūkai, po šeimyninio turto pervedimo seserų šeimoms, persikėlė į kitus I Žečpospolitos regionus. Žemaitiškos-lietuviškos linijos palikuonys iki XVIII amžiaus pusės buvo Kybarteliai (ratas Raseiniai) savininkai, bet dalis giminaičių persikėlė į kitus Lietuvos regionus. Paskutinis Kibortiškių savininkas iš vyriškos linijos buvo Jakobas – Antonijaus sūnus, kuris su sūnumi Gžegožumi persikėlė į Mazoviją, I Žečpospolitoje. Jis yra žinomas, kad Raseinių rajonas Lietuvoje pirmoje pusėje XIX amžiuje gyveno giminaičiai Jokūbą: Adomas, Anthony, Boguslav, Fabjan, Jakobas, George, Joseph, Saliamono ir Stanislovas.


Labiausiai tikėtina, kad šiai šeimai priklauso žinomi Povilo iš Ruskovos ir Jano iš Kibartiškių palikuoniai, tarp kitko ir aukščiau išvardyto Jakubo, paskutinio Kibortiškių savininko, šeima. Remiantis šeimyniniais pasakojimais ir metrikos dokumentais žinoma, kad aukščiau išvardyto Jakubo ir Gžegožo palikuoniai yra patikrinti asmenys: Jan, Tadeuš, Maciej ir Valdemar, Piotr Račko ir jų šeimos, o iš aukščiau minėto Kazimiero ar Adomo anūkų, iš Palenkės linijos Povilo palikuonių, labiausiai tikėtina, kad tai buvo Povilas Račko. Šią informaciją patvirtina testai DNR aukščiau išvardytų asmenų. Kito asmens testavimo rezultatai, t.y. George Račko, rodo bendro protėvio nebuvimą istoriniuose laikuose, bet negalima pašalinti šios šeimos Račko linijos iš Goždavos herbo, nes galėjo būti įvaikintas šios linijos protėvis Račko šeimoje, arba įvyko protėvio pavardės priėmimas iš motinos pusės arba iš protėvio „ne santuokoje”.


Рачко Сачковичи герб Гоздава

Основатель семьи был Рафал ака Рачко Сачковичи из Пучыц, который был судьей в годы 1485-1493 в Бельско. У него было четыре сына: Варфоломей, Джон, Джордж и Пол Рачко и три дочери. Его жена, Апастасия, вероятно была дочерью Николая (Михно) Рачковича, сына Иакова Табутовича Рачко герба Лебедь. Два сына (Джордж и Пол) Рачко Сачковичи в пятнадцатом веке они жили в регионе Подляское, в земле мельницкой: Пучыце, Русков, Чухов и в шестнадцатом веке также Мышковице и Туроснь. Только Джон переехал в родовое имение жены в Кибортышки в Жемайтии. Там нет подтверждения, чтобы осталось ли он и его потомки на гребне Гоздава или они изменили герб на Остоя, тем не менее это маловероятно. По Ст. Млечко его сын был Масио, как известно его потомки были дворяне герб Остоя. Потомки Павла жили в Подляшье в вышеуказаннчх поместьях до середины восемнадцатого века. Потомки этой линии из Подляшья, внуки Казимира от Мышковице и Адам от Русков, после передачи семейных поместьи семьи сестер распространенных в других регионах Польшы. Потомки жемайтмско-литовской линии в середине восемнадцатого века были владельцы Кибортышки, но некоторые родственники переехали в другие регионы Литвы. Последним владельцем Кибортышки из мужской линии, Джеймс сын Энтони, он переехал вместе с сыном Григорием на землю ливской в Польшы.

К этому семейству можно объединить известных потомков Павла из Рускова и Джона из Кибортышек включая выше. На основании семейных денежных переводов и гражданских записей известно, что потомки Джеймса и его сона Грегори это тестированные лица: Ян Тадеуш, Мацей и Петр Вальдемар Рачко и члены их семей. Один из внуков выше указаннаго Казимира или Адама из Подляское, потомков линии Павла – тестированый Павел Рачко вероятно тоже. Результаты испытаний следующого человека, Джорджа Рачко продемонстрирует отсутствие общего предка в исторические времена. Но не может быть исключено, что это тоже линия принадлежащий семейным гербом Гоздава, потому что он мог быть от предка принятого до этой линии Рачко или который принял имя предка матери или предка который родившийся вне брака.

________________________________________________________________________________________________________________


Herb Korczak.jpg

Raczko Rafałowicze herbu Korczak

Członkowie tej rodziny Raczko byli potomkami Rafała vel Raczko Saczkowicza Mleczko z Czapli. Był on synem Stanisława Mleczko piszącego się z Patkowicz, brata Mikołaja Mleczko piszącego się z Saczkowicz (Saczkowicza), ojca założyciela rodziny Raczko Saczkowiczów herbu Gozdawa. Trzej synowie Rafała vel Raczko z Czapli: Mikołaj, Rafał i Stanisław Rafałowicze używali nazwiska Raczko od imienia ojca, ale czwarty syn Jan pozostał przy nazwisku Mleczko. Brak informacji o potomkach któregokolwiek z ww. trzech braci Rafałowiczów i należy przyjąć, że rodzina ta wymarła z powodu braku potomków męskich.

________________________________________________________________________________________________________________

Račko Rafalovičiai herbo Korčak

Šios šeimos Račko nariai buvo Rafalo vel Račko Sačkovičo Mlečko iš Čapli palikuoniai. Jis buvo Stanislavo Mlečko iš Patkovičių sūnus, brolio Mikolajo (Michny) Mlečko iš Sačkovičių (Sačkovičio), tėvo šeimos įkūrėjo Račko Sačkovičių Goždavos herbo. Trys sūnūs Rafalo vel Račko iš Čapli: Mikolajus, Rafal ir Stanislavas Rafalovičiai naudojo Račko pavardė kilusią iš tėvo vardo, bet ketvirtas sūnus Janas pasiliko prie Mlečko pavardės. Trūksta informacijos apie palikuonius, kurio nors iš šių aukščiau išvardytų trijų Rafalovičių brolių ir reikia suprasti, kad ši šeima išmirė dėl nepakankamo kiekio vyriškos lyties palikuonių šeimoje.

_________________________________________________________________________________________________________________


Herb Łabędź.jpg

Raczko/Raczkowicze Tabutowicze herbu Łabędź

Pomnik Mikołaja Michnowicza Raczkowicza Bakałarza w Bakałarzewie..JPG

Założycielem rodziny był Raczko Tabutowicz z Wawierki (d. Wawiórka), czyli syn Tabuta z rodu Klausucia, który podobno na chrzcie otrzymał imię Jakub. Był on właścicielem Dzitwy i Wawierki na ziemi lidzkiej i innych dóbr na ziemi grodzieńskiej. Wiadomo, że po 1437 r. wielki książe litewski Zygmunt Kiejstutowicz lub jego syn Michał Zygmuntowicz nadał Raczko Tabutowiczowi puszczę nad rzeką Białą jako dzierżawę królewską i założył on Białystok. Miał on czterech synów używających nazwiska Raczkowicz: Jana, Mikołaja (Michnę), Wacława i Jakuba (Jundziłło), a Mikołaj miał synów i prawdopodobnie m.in. córkę Anastazyę. Anastazya była żoną Raczko Saczkowicza z Puczyc herbu Gozdawa, a Glinka podaje, że była z "Łabędziów". Jest także możliwość, że Jakub (Jundziłło) nie był synem, a zięciem Raczko Tabutowicza, mężem jego córki Bohdany. Jeżeli tak było to członkowie rodzin Jundziłł są potomkami Raczko Tabutowicza w linii żeńskiej.

Syn Michny, Mikołaj Michnowicz założył Bakałarzewo (obok jego pomnik w Bakałarzewie), a z bratem Stanisławem - Dowspudę Raczkowską (Raczki). Jundziłło i córka Michny, Anastazya Raczkowa mieli wielu potomków męskich, a córka Stanisława, Maryna z mężem Grzegorzem (Hrehorykiem) Afanasowiczem Mosalskim herbu Ostoja, dwie córki i dwóch synów. Wg Niesieckiego i Uruskiego ich potomkowie używali nazwiska Raczko Mosalski, a wg nich i Kojałowicza rodzina Mosalski była herbu Ostoja.

Rodzina Jundziłł jest powszechnie znana i ma współcześnie żyjących potomków, a jeżeli chodzi o potomków Michny to powszechnie uważało się, że ta linia rodziny Raczko z Białegostoku wymarła w XVI w. z powodu braku potomków męskich. Testy DNA wykazały, że pozostali jednak potomkowie jego najmłodszego syna Jana (Januszko) Michnowicza i jego synów (wg Bonieckiego - Mikołaja i Andrieja), którzy nie byli związani z Białymstokiem, a z Wawierką i niedalekimi Mieżanami k/Dziewieniszek (wg Glinki) lub Miemiżą (Niemieża) na wileńszczyźnie (wg informacji o Januszku w spisie wojsk WKL).

Potomkami Januszki i jednego z jego synów jest testowany Czesław Raczko z Bolesławca wywodzący się z ziemi lidzkiej oraz ich rodziny.

Wyniki testów innych osób z haplogrupą N1c1, Eugeniusza, Witolda i Vladimira (Vlada) oraz Williama (Billa) Raczko, wykazują brak wspólnego przodka z Czesławem w linii męskiej w czasach historycznych, ale jest możliwość, że są oni potomkami rodziny herbu Ostoja, gdyż rodzina Eugeniusza i Witolda twierdzi, że posiada dokumenty z tym herbem, a William wywodzi się ze szlachty oszmiańskiej herbu Ostoja. Celowym byłoby przeprowadzić testy Y-DNA potomka Ignacego Bonifacego z pow. oszmiańskiego, aby potwierdzić ich pokrewieństwo z przodkami Eugeniusza i Witolda.

______________________________________________________________________________________________________________

Račko/Račkovičiai Tabutovičiai herbo Labendz (Gulbė)

Šios šeimos steigėjas buvo Račko Tabutovičius iš Vaverkos (Vaviurkos), kuriam kai kurie suteikia vardą Jakobas, o netgi Petras (Piotr). Buvo jis Dzitvos ir Vaverkos savininkas Lydos žemėse ir kitų vietovių Gardino žemėse. Po 1437 metų didysis Lietuvos kunigaikštis Žygimantas Kęstutaitis arba jo sūnus Michal Žygimantas padovanojo Račko Tabutovičiui Račko girią prie Baltosios upės kaip karališką turtą ir įsteigė jis Bialystoką (Balstogę). Turėjo jis keturis sūnus naudojančius Račkovič pavardę: Jakobą (Jundzila), Janą, Mikolajų (Michną) ir Vaclovą, ir tikriausiai dukrą Anastaziją. Tik Jundilla, Michna ir Anastazija paliko palikuonius. Jundzillų šeima yra gerai žinoma ir turi dabar gyvenančius palikuonius, o jei eina kalba apie Michnos palikuonis, tai buvo galvojama, kad ši Račko šeimos linija iš Bialystoko išmirė XVI amžiuje dėl vyriškos lyties palikuonių trūkumo. Tikriausiai išliko jo anūko Jano (Januškos) Michnovičiaus palikuoniai, kuris nebuvo susijęs su Bialystoku, o su Vaverka. Anastazija buvo Račko Sačkovičiaus iš Pučycų žmona Goždavos herbo. Januškos palikuoniai yra tikriausiai Česlovas Račko kilę iš Lydos žemių, tai pat jų šeimos. Bandymo rezultatai kito asmens, Eugeniušo ir Vladimiras (Vlad) Račko, rodo bendro protėvio nebuvimą istoriniuose laikuose, bet negalima išbraukti šios linijos narystės Račko iš herbo Gulbė, nes irgi galėjo būti įvaikintas šios linijos protėvis Račko šeimoje, arba įvyko protėvio pavardės priėmimas iš motinos pusės arba iš protėvio „ne santuokoje”.


Рачко/Рачкович Табутович герб Лебедь

Основатель семьи был Рачко Табутович из Ваверки (или Вавиурка), которому некоторые добавляют имя Иаков и даже Питер. Семья его отца Табута была принята в Хородло до польской семьи Лебедь. Рачко Табутович был владельцем Ваверки и Дзитвы на земле лидзкой и других поместьи на основании Гродно. После 1437 литовский великий князь Сигизмунд Кейстутович или его сын Майкл Сигмунтович дал Рачко Табутовичи пусть в качестве королевской аренды и он основал на этой земли город Белосток. У него было четыре сына, которые используют имено Рачкович: Джеймс (Юндзилло), Джон, Николас (Михна) и Вацлав и, возможно, дочь Анастасия. Только Юндзилло, Michna и Anastazya оставили потомков. Семья Юндзилл широко известна и живут потомки до сегодня. Когда дело доходит до потомков Михны, принято считать что эта линия семии из Белостока умерла в шестнадцатом веке, ввиду отсутствия мужских потомков. Вероятно живут потомки внука Михны, Джона (Янушко) Михновича, который не связан был с Белостоком толко с Ваверкой. Анастасия была женой Рачко Сачковичи из Пучыц герб Гоздава.

Потомки Янушко это испытанный Чеслав Рачко и их семя, которые происходит от земли рядом Лида. Результаты испытаний другого человека, Евгений Рачко и Владимир (Влад), продемонстрирует отсутствие общего предка в исторические времена. Но не может быть исключено, что это тоже линия принадлежащий фамильный Рачко герб Лебедь, поскольку может происходить принятие его предка до этой лини семьи Рачко или приняв имя предка от матери.

_________________________________________________________________________________________________________________


Herb Ostoja średniowieczny do XVI w copy.jpg

Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz herbu Ostoja

Pierwszy znany przodek o herbie Ostoja to Masio Raczko z wiłkomirskiego w XV wieku, wg Mleczko syn Jana Raczko z Kibortyszek herbu Gozdawa, na co nie ma potwierdzenia.

Wywód szlachectwa Józefa Raczko herbu Ostoja - 1795.jpg
Wywód szlachectwa Andrzeja Raczko herbu Ostoja i jego potomków - 1856.jpg


Znane są trzy wywody dwóch linii rodziny szlacheckiej herbu Ostoja (w tym o jednej pisze także Uruski), które podają jako pierwszych znanych przodków rodziny: Jana Raczko z Miszczyny w ziemi wiłkomirskiej z I poł. XVI w. oraz Szymona (Siemiona) Raczko także z ziemi wiłkomirskiej z II poł. XVI w. Wg. Błaszczyka w XVII w. znana jest rodzina Raczko która mieszkała w Raczkunach w pow. wilkiskim. Prawdopodobnie byli to potomkowie Piotra oraz jego synów: Błażeja, Krzysztofa, Mikołaja i Pawła. Syn ww. Mikołaja Raczko - Szymon (Siemion) oraz jego syn Krzysztof mieli potwierdzone szlachectwo herbu Ostoja w 1636 r. W guberni wileńskiej wywody szlachectwa herbu Ostoja osób o nazwisku Raczko: Ignacy z Radziejowszczyzny z synami Marcinem i Dominikiem oraz jego brat Wincenty, synowie Jakuba, wnukowie Jerzego z Chorążyc, prawnukowie Szymona - potwierdzenie szlachectwa w 1804 r., Ignacy Bonifacy, Kazimierz i Wincenty z Golginiszek, synowie Antoniego, wnukowie Andrzeja z oszmiańskiego - potw. szl. w 1800, 1849 i 1850 r., a także po Macieju synowie Wincenty i Antoni z olickiego z synami Ignacym, Kajetanem, Leonardem i Michałem z olickiego - potw. szl. w 1851 r. W guberni kowieńskiej natomiast: potomstwo Stanisława, Jana, Macieja z Rukujży i Józefa z Powieża, synów Kazimierza, wnuków Andrzeja, prawnuków Adama Wojciecha Raczko z Miszczyny - potw. szl. w 1795 i 1856 r. (obok skany wywodów szlachectwa). Potomkowie Andrzeja Raczko z oszmiańskiego jeszcze w XIX w. żyli także na ziemi kowieńskiej, szawelskiej i wileńskiej. Znana jest także rodzina potomków ww. Andrzeja i jego wnuka Ignacego Bonifacego, którego potomkowie mieszkali jeszcze na przełomie XIX/XX w. w zaborze rosyjskim na ziemi oszmiańskiej, a w XX w. znaleźli się częściowo w II-giej RP. Jest także znana rodzina Stanisława (Stanley'a) Raczko z Janowa w pow. oszmiańskim, który wyemigrował do USA. Rodziny szlacheckie z oszmiańskiego prawdopodobnie były herbu Ostoja

Nie można wykluczyć, że potomkowie w linii męskiej Grzegorza (Hryhoryka) Afanasowicza Mosalskiego herbu Ostoja (wg Bonieckiego nie używał tytułu kniazia jak Massalscy, a Kojałowicz, Niesiecki i Uruski podają, że byli Mosalscy herbu Ostoja), męża Maryanny Raczkowiczównej z Raczek herbu Łabędź, praprawnuczki Tabuta, czyli w linii męskiej nie wywodzący się z rodziny Raczko i prawdopodobnie także z rodu kniaziów Massalskich. Są informacje, że ich potomkowie używali nazwiska Raczko Mosalski i, chciaż nie ma to potwierdzenia w dokumentach, mogli być ich potomkowie którzy używali nazwiska Raczko i herbu Ostoja.

Wątpliwym potomkiem z linii ww. Andrzeja jest testowany Kazimierz Jerzy z Białegostoku i inne osoby z nim spokrewnione, których najbliżsi przodkowie pochodzili z terenów litewskich na ziemi wileńskiej i oszmiańskiej lub niedaleko odległych. Wyniki testu DNA Kazimierza Jerzego są jednak całkowicie odmienne od znanych wyników Eugeniusza, Witolda, Vladimira (Vlada) oraz Williama (Billa). Wyniki testów tych osób, dopuszczają możliwość, że są oni potomkami jednej rodziny i to herbu Ostoja, gdyż rodzina Eugeniusza i Witolda twierdzi, że posiada dokumenty z tym herbem, a William wywodzi się ze szlachty oszmianskiej prawdopodobnie herbu Ostoja. Celowe byłyby dalsze testy DNA, aby potwierdzić przynależność do jednej rodziny herbu Ostoja ww. osób i wyjaśnić pochodzenie Kazimierza Jerzego.

_______________________________________________________________________________________________________________

Račko herbo Ostija (Šulas)

Pirmasis žinomas protėvis herbo Ostija, tai Masio Račko iš Vilkomirskos, pagal Mlečko Jano Račko sūnus iš Kibortiškių herbo Gozdava, tam nėra patvirtinimo. Žinoma yra dviejų kilmingų šeimų herbo Ostija kilmė (apie vieną iš jų rašo irgi Uruski), t.y. pirmieji žinomi šios šeimos protėviai buvo: Jan iš Miščinos, iš Vilkomirskos žemės, kilęs iš pirmos pusės XVI amžiaus, tai pat Šimon (Siemiona) irgi iš Vilkomirskos, iš antros pusės XVI amžiaus, tai pat jo palikuonys irgi Šimonas kilęs iš antros pusės XVII amžiaus. Šimono palikuoniai dar XIX amžiuje gyveno Kauno žemėse, Šiaulių bei Vilniaus žemėse. Žinoma, kad yra Andžejaus palikuonių šeima ant Ašmenos žemių, tikriausiai irgi herbo Ostija, kurio palikuoniai gyveno dar XIX/XX amžiuje Ašmenos žemėse. XX amžiuje atsirado II Žečpospolitoje arba emigravo į JAV. Palikuoniai iš Andžejaus linijos yra tikriausiai Ježy Kazimieras ir kiti asmenys su juo giminingi. _________________________________________________________________________________________________________________


Herb Zaręba.jpg

Raczko/Raczkowicze Strocewicze herbu Zaręba

Pieczęć Piotra Strocewicza.jpg

Założycielem tej rodziny był Piotr Raczko/Raczkowicz Strocewicz, starosta bielski w latach 1447-1454, lub jego nieznany ojciec Strocz lub Raczko ze Stroczy na Żmudzi, o którym pisze Semkowicz jako o krewnym Ginejta Konczewicza (obok herb Piotra wg Semkowicza). Żoną Piotra Strocewicza była Barbara, córka Bohdana z rodu Klausucia, czyli ta rodzina jest spokrewniona w linii żeńskiej z Raczkowiczami herbu Łabędź. Herb Zaręba przyjął w Hordle ww. Ginejt oraz jego bracia stryjeczni ww. Strocz lub Raczko ze Stroczy oraz Dowojno, przodek Dowojnowiczów, którzy w drugim pokoleniu zmienili herb na Szeliga. Wiadomo o Piotrze Strocewiczu, że na pewno miał córkę Miłochnę Annę, żonę Hleba Wiażewicza herbu Leliwa. Prawdopodobnie miał też potomków męskich gdyż w spisie wojska w 1528 r. występują Raczkowicze ze Żmudzi. Jest znana rodzina szlachecka Michała Raczko, łowczego połockiego od 1724 r., która nie występuję w żadnej innej rodzinie Raczko i być może są to potomkowie Piotra Raczko/Raczkowicza Strocewicza. Jest to tym bardziej prawdopodobne, że wyniki Y-DNA potomka Michała potwierdzają możliwość pochodzenia ze Żmudzi.

Przyjmując, że prawidłowo ustalono potomków wcześniejszych rodzin Raczko, można przyjąć jako możliwe, że potomkiem Piotra Strocewicza jest ww. Michał Raczko. Na podstawie dokumentów wiadomo, że jego potomkami są testowani Konstantin z Moskwy oraz Vadzim z Grodna używający nazwiska Rachko i ich rodziny. Jest wysoce prawdopodobne, że z tej rodziny wywodzą się także przodkowie Antona Rachko z Moskwy, chociaż brak potwierdzenia tego w dokumentach.

Pewnym wskazaniem na to, że Michał Raczko był potomkiem Piotra Strocewicza, są wyniki testu Adama Kuncaitis/Kuncewicz(?), które mają rozbieżność markerów raczej wykluczającą pokrewieństwo w czasach historycznych, ale Kuncewicze wywodzili się z rodziny Ginejta.

_________________________________________________________________________________________________________________

Račko/Račkovičiai Strocevičiai herbo Zaremba (Liūtas)

Šios šeimos steigėju buvo Petras (Piotr) Račko/Račkovič Strocevič, Bielskos seniūnas 1447-1454 metais arba jo nežinomas tėvas Račko iš Žemaitijos Stročios. Žinoma apie jį, kad tikrai turėjo Milochną Ana (Oną) dukrą, Hleba Važevičo herbo Leliva žmoną. Tikriausiai irgi turėjo vyriškos giminės palikuonių, kadangi kariuomenės sąrašuose 1528 metais figūruoja Račkovičiai iš Žemaitijos.

Yra žinoma kilminga Michalo Račko šeima nuo 1724 metų, kurios nėra jokiose kitose Račko šeimose ir gali būti, kad tai yra Petro Račko Strocevičiaus palikuoniai. Yra dar labiau tikėtina, kad DNR rezultatai patvirtina Michalo kilmę, tarp kitko kilusio iš Žemaitijos. Priimant, kad buvo teisingai nustatyti protėviai iš ankstesnių Račko šeimų, galima priimti, kad Petro Strocevičiaus palikuoniu yra Michal Račko. Remiantis dokumentais žinoma, kad jo palikuoniai yra ištirti Konstantin bei Vadzim Račko ir jų šeimos.


Рачко/Рачкович Строчевичи герб Заремба

Основателем этой семьи был Петр Рачко/Рачкович Строчевич, губернатор Бельский в годы 1447-1454 или его неизвестный отец Рачкл из Строче в Жемайтии. Известно о нем, что у него была дочь Милохна Анна, жена Глеба Вяжевича герб Лелива. Возможно также были потомки мужского пола, которые нчаствовали в 1528 в списке армии. Он может быть предком благородной семьи Майкла Рачко, ловя Полоцк от 1724, которого нет в никакой другой семьи Raczko и, возможно, они являются потомками Петра Рачко/Рачковича Строчевичи. Это более вероятно, что результаты Y-ДНК подтвердил потомки Майкла подтвердили происхождение из Жемайтии.

На основании документов, известно, что потомки Майкла это тестирован Константин и Вадим Рачко и тоже членки их семей. Весьма вероятно, что это семейство также предки Антона Рачко из Москвы, хотя и не подтверждение этого в документах.

Свидетельством этого являются результаты теста Адама Кунчаитис/Кунцевич?, которого расходимости маркеров исключаыт родственные в исторические времена, но Кунцевич сошел с Гинейта, двоюродного брата Рачкл из Строче, которые были приняты в Хородло до польской семьи Заремба.

________________________________________________________________________________________________________________


Inne rodziny Raczko

Jest wiele linii rodzin Raczko i spokrewnionych z nimi, których nie można dołączyć do ww. rodzin ze względu na brak informacji o przodkach, a nawet pomimo wyników testów wykazujących zgodność haplogrupy z ww. rodzinami, to jednak niemożliwe jest istnienie wspólnego przodka w czasach historycznych ze względu na duże rozbieżności w zestawach markerów. Tak jak już napisano wcześniej mogła mieć miejsce: adopcja przodka do rodziny Raczko, przyjęcie nazwiska przodka od matki (znany przypadek w rodzinie Dowgird) lub przodka "z nieprawego łoża". Do takich rodzin mogą należeć rodziny osób przetestowanych: Jerzego z Białegostoku oraz Ireneusza i Mateusza (Jundziłł), których przodkowie mieszkali na terenach gdzie mieszkały także osoby o potwierdzonej przynależności do jednej z ww. rodzin Raczko, a nawet którzy wg. dokumentów byli potomkami znanych rodzin Raczko.

Inna grupę stanowią rodziny będące potomkami współcześnie znanych nam osób o nazwisku Raczko, ale o niepotwierdzonych lub nieznanych przodkach: Aleksander z Kijowa, Aleksander z Leningradu, Aleksy z okolic Grodna, Andrzej z Małopolski, Antoni z Berdyczowa, Fabian (Reczko) z okolic Łomży i Węgrowa, Franciszek z Janowa, Jan z Siewruków, Jazeps (Racko) z pow. dynaburskiego, Józef z Alekszyszek, Andrzej, Jan i Michał z Trzebiesławic, Tomasz z okolic Wilna, Trofim z Kijowa, Trofim z pow. nowogródzkiego i innych. Często istnieją dokumenty potwierdzające szlachectwo, ale bez podania rodu (herbu). Są także informacje o szlachectwie przodków, a nawet o herbie, pochodzące tylko z przekazów rodzinnych, które wymagają jednak potwierdzenia.

Odrębna kwestia to pochodzenie rodzin o nazwisku Raczkiewicz, potomków Benedykta z ziemi mińskiej, Michała z Warszawy, Jana z Wielkopolski (m.in. z Kórnika) oraz Piotra i Stanisława z Lubelszczyzny (m.in. z Majdana Górnego k/Tomaszowa Lubelskiego).

Dalsze testy Y-DNA potomków ww. osób pozwoliłyby na przyporządkowanie przynajmniej niektórych tych linii do ww. rodzin Raczko.


Szczegółowe opisy szlacheckich rodzin Raczko/Raczkowicz

Išsamūs aprašymai kilmingų Račko/Račkovič šeimų

Detailed descriptions of the noble families Raczko/Raczkowicz

Подробные описания дворянских семей Рачко/Рачкович ________________________________________________________________________________________________________________

W poniższych opisach można też znaleźć fragmentaryczne drzewa genealogiczne przodków i wybranych linii współczesnych rodzin wywodzących się z tych rodzin szlacheckich.


Raczko herbu Gozdawa
Raczko/ Raczkowicz herbu Łabędź
Raczko herbu Ostoja
Raczko/ Raczkowicz herbu Zaręba


Informacje o współcześnie żyjących osobach o nazwisku Raczko oraz ich krewnych i spowinowaconych

Information about contemporary persons named Raczko and their relatives or related by marriage

Информация о современных людей по имени Рачкл и их родственников или родственников от брака ________________________________________________________________________________________________________________


Wszystkie zebrane informacje o osobach o nazwisku Raczko i ewentualnie powiązanych z tymi rodzinami znajdują się w "WIELKIM HIPOTETYCZNYM DRZEWIE GENEALOGICZNYM RODZIN RACZKO, SPOKREWNIONYCH I SPOWINOWACONYCH Z NIMI (The family of Waldemar Piotr Adam Raczko)", gdzie są także inne rodziny Raczko i ich przodkowie lub krewni. Jest tam możliwość znalezienia siebie lub innej konkretnej osoby i zapoznania się z wprowadzoną do drzewa najbliższą rodziną, co trafnie skomentowała w Facebook'u Joanna Raczko-Kokoszkiewicz: "... teraz już zawsze się połapiemy kto jest kto".

W tym drzewie można znaleźć wiele spokrewnionych lub spowinowaconych osób, które są bohaterami "Polskiego Słownika Biograficznego" (http://www.psb.pan.krakow.pl/index.php/pl/). Są także osoby które znalazły się w "Wielkiej Genealogii Minakowskiego" (http://wielcy.pl/), ale niestety niektóre wpisy są jak u Uruskiego - występują nieścisłości wynikające z trudności rozróżnienia przez autorów osób zapisanych w dokumentach jako Raczko/Raczkowicz/Raczkiewicz, a nawet Raczek.

Uwaga: W tym drzewie genealogicznym rodzin Raczko oraz spokrewnionych i spowinowaconych z nimi występują hipotetyczne związki pokrewieństwa które dotychczas nie zostały potwierdzone dokumentami, zwłaszcza tam gdzie występują nieznane osoby zapisane jako (NN), tym niemniej te związki są wysoce prawdopodobne, a niektóre z nich potwierdzone pomimo braku informacji o niektórych pokoleniach, gdyż wynikają z przeprowadzonych testów Y-DNA.


Ewentualne propozycje korekt i uzupełnień proszę przekazywać do administratora witryny. Kontakt z administratorem strony jest podany na jej zakończeniu.


WIELKIE HIPOTETYCZNE DRZEWO GENEALOGICZNE RODZIN RACZKO, SPOKREWNIONYCH I SPOWINOWACONYCH Z NIMI
Wykaz wybranych osób z rodzin Raczko
Linki do znalezionych w internecie informacji dot. współczesnych osób z rodzin Raczko i spowinowaconych


Szlacheckie rodziny spokrewnione z rodzinami Raczko/Raczkowicz

Kilmingos šeimos giminingos su Račko/Račkovič šeimomis

Noble families related with families Raczko/Raczkowicz

Благородные семьи связанные с семьями Рачко/Рачкович _________________________________________________________________________________________________________________

Na postawie wymienionych już prac oraz testów Y-DNA wiadomo, że między rodzinami Raczko/Raczkowicz, a innymi rodzinami szlacheckimi miały miejsce nie tylko związki małżeńskie, ale także związki pokrewieństwa, a więc wspólni przodkowie.


Istotnym źródłem jest wspomniana praca Jana Glinki „Ród Klausucia w wiekach XIII-XVI”, którą syntetycznie obrazuje sporządzone przez niego drzewo genealogiczne potomków bojara litewskiego Klausucia, które zostało uzupełnione danymi z innych źródeł.

Drzewo genealogiczne rodu Klausucia pokazuje, że poza potwierdzeniem przynależności do tego rodu rodziny Raczko herbu Łabędź występowały też związki małżeńskie córek jego potomków z członkami rodzin Raczko herbów Gozdawa, Korczak i Zaręba. ________________________________________________________________________________________________________________

Remiantis jau minėtais darbais bei DNR testais žinoma, kad tarp Račko/Račkovič šeimų ir kitų kilmingų šeimų įvyko ne tik santuokos ryšiai, bet dar ir giminystės ryšiai, tai reiškia bendri protėviai. Svarbiu šaltiniu tapo minėtas Jano Glinkos darbas „Klausutiso giminė XIII-XVI amžiuje“, kuris sintetiškai iliustruoja parengtą dėka jo Lietuvos bajoro Klaususio palikuonių genealoginį medį, kuris buvo papildytas duomenimis iš kitų šaltinių. Šeimos Klaususio genealoginis medis rodo, kad be patvirtinančio šeimos Račko herbo Gulbė priklausymo šiai giminei, irgi įvyko santuokos tarp jo palikuonių dukrų ir Račko šeimų narių Gozdava, Korčak ir Zaremba herbų. __________________________________________________________________________________________________________________


Drzewo genealogiczne rodu Klausucia z Wawerki (wg MyHeritage)

Genealoginis šeimos Klausutisia medis iš Vaverkos (pagal MyHeritage)


Po dodatkowym potwierdzeniu tego drzewa wynikami testów Y-DNA można przedstawić wykaz rodzin pochodzących od prawnuków Klausucia, Raczko/Raczkowicz i spokrewnionych z tą rodziną herbu Łabędź z Wawierki, których przodkowie zostali przyjęci do tego polskiego rodu szlacheckiego w Horodle w 1413 r.: ________________________________________________________________________________________________________________

Po papildomo patvirtinimo šio genealoginio medžio rezultatų DNR testais galima pavaizduoti šeimų sąrašą kilusio nuo Klaususia vaikaičių ir tuo pačiu giminingų su Račko/Račkovič šeimomis herbo Labedz (Gulbė) iš Vaverkos, kurių protėviai liko priimti į šią kilmingą lenkų šeimą Horodlėje 1413 metais: _________________________________________________________________________________________________________________


Herb Łabędź.jpg

Herb Pomian.jpg


- Butkowicz/Butkiewicz/Butkus (h. Łabędź)*/, potomkowie Butki Bohdanowicza,

- Dowgird/Daugurdas (h. Łabędź lub Pomian), potomkowie Roda Jatowtowicza,

- Jundziłł/Jundzilas, potomkowie Raczko Tabutowicza,

- Raczkowicz, potomkowie Raczko Tabutowicza,

- Rodowicz, potomkowie Roda Jatowtowicza,

- Rymkowicz/Rymkiewicz (h. Łabędź)*/, potomkowie Niemojki Kormułtowicza,

- Sakowicz (h. Łabędź)*/, potomkowie Aleksandra (Saka) Goliginowicza,

- Stankiewicz/Stankevicius (h. Łabędź)*/, potomkowie Stańko Tabutowicza,

- Szemiot/Szemiotowicz, potomkowie Niemojki Kormułtowicza,

- Wołodkiewicz/Wołodkowicz, potomkowie Niemojki Kormułtowicza.

    */ wśród rodzin o tym nazwisku występowały także rodziny o innych przodkach i herbach

_______________________________________________________________________________________________________________

- Butkovič/Butkievič/Butkus (herbo Labedz)*/, Butko Bohdanovič palikuonis,

- Dovgird/Daugirdas (herbo Labedz arba Pomian)*/, Rod Jatovtovič palikuoniai,

- Jundzill/Jundzilas, Račko Tabutovič palikuoniai,

- Rodovič, Rod Jatovtovič palikuoniai,

- Rymkovič/Rymkievič (herbo Labedz)*/, Niemojko Kormultovič palikuoniai,

- Sakovič (herbo Labedz)*, Aleksandro (Sako) Goliginovič palikuoniai,

- Stankievič/Stankevičius (herbo Labedz)*/, Stanko Tabutovič palikuoniai,

- Šemiot/Šemiotovič, Niemojko Kormultovič palikuoniai,

- Volodkievič/Volodkovič, Niemojko Kormultovič palikuoniai.

   */  tarp šeimų su tokia pavarde buvo irgi šeimos su kitais protėviais ir herbais.

__________________________________________________________________________________________________________________


Herb Kisiel.jpg





Na podstawie testów Y-DNA (rozbieżności markerów 0-1/12 i 2-8/37) wydaje się wysoce prawdopodobnym, że przodek wszystkich ww. rodzin Klausuć pochodził z rodu Światołdycz-Kisiel, której potomkami są rodziny Kisiel-Dorohinicki i Kisiel-Niskinicki. _________________________________________________________________________________________________________________

Remiantis DNR tyrimais (neatitinkami žymeklių 0-1/12 ir 2-8/37) labai tikėtina, kad visų aukščiau išvardytų šeimų Klausutis protėvis kilęs iš Sviatoldyč – Kisiel giminės, kurios palikuoniai yra Kisiel – Dorohinicki ir Kisiel – Niscinicki šeimos. _________________________________________________________________________________________________________________


Herb Korczak.jpg

Herb Doliwa.jpg


Kolejnymi rodzinami z którymi mogły występować związki pokrewieństwa dotyczą rodziny Rafała vel Raczko herbu Gozdawa z Puczyc i są to rodziny Mleczko herbu Korczak i Niemira/Niemirowicz herbu Gozdawa. Wiadomo, że przed Rafałem/Raczko właścicielami Puczyc byli Niemirowicze i dlatego Jaszczołt uważa, że Rafał/Raczko z Puczyc herbu Gozdawa jest potomkiem Niemirów/Niemirowiczów.

Uruski i Mleczko uważali jednak, że Raczko z Puczyc wywodził się od Mleczków, a można przyjąć za potwierdzenie tego, że potomkowie w pierwszym pokoleniu Rafała/Raczko używali też w nazwisku Saczkowicz lub Michnowicz, a więc Grzymek Michna Mleczko z Saczkowa lub Saczkowicz jest bardziej prawdopodobnym przodkiem rodziny Raczko z Puczyc. Dodatkowo wyniki testów potomków Raczko z Puczyc stwierdzają przodków z Zachodnich Słowian, którzy mieszkali także na ziemi wołyńskiej, a stamtąd wywodzi się rodzina Mleczko. Przy takim założeniu w drzewie genealogicznym rodziny Mleczko rodzina Raczko herbu Gozdawa stanowi jedną z gałęzi tej rodziny, obok gałęzi rodzin Mleczko i Saczko herbu Korczak oraz Mleczko herbu Doliwa. __________________________________________________________________________________________________________________

Kitos šeimos, su kuriomis galėjo būti kraujo ryšiai liečia Rafalo vel Račko herbo Gozdava šeimos iš Pučycų ir tai yra Mlečko herbo Korčak ir Niemira/Niemirovič herbo Gozdava šeimos. Žinoma, kad prieš Rafala/Račko Pučicų savininkai buvo Niemirovičiai, o Jaščolt mano, kad Rafal/Račko iš Pučycų herbo Gozdava yra Niemirų/Niemirovičių palikuonys.

Mlečko teigė, kad Račko iš Pučycų yra kilęs iš Mlečko šeimos, be to tai patvirtina, kad palikuoniai pirmosios kartos Rafal/Račko naudojo irgi pavardėje Sačkovič arba Michnovič, todėl Gžymek Michna Mlečko iš Sačkovo arba iš Sačkovič yra labiau tikėtinas protėvis šeimos Račko iš Pučycų. Remiantis šia informacija genealoginiame medyje šeimos Mlečko šeima Račko herbo Gozdava sudaro vieną iš šios šeimos atšakų, šalia šeimos Mlečko, Račko ir Sačko herbo Korčak ir Mlečko herbo Doliva atšakų. ___________________________________________________________________________________________________________________


Drzewo genealogiczne rodziny Mleczko z Podlasia (wg MyHeritage)

Genealoginis medis šeimos Mlečko iš Palenkės (pagal MyHeritage)


Herb Gozdawa.jpg

Herb Jastrzębiec.jpg


Nie można jednak zupełnie wykluczyć, że rodzina Raczko herbu Gozdawa wywodzi się od Niemirów, chociaż raczej ma z nimi tylko związek małżeński.

Ww. Tomasz Jaszczołt stwierdza, że „Rafał Raczko z Puczyc przodek Raczków był bratem Grzymały z Puczyc, z Niemirów herbu Gozdawa. Tak więc Raczkowie herbu Gozdawa są wspólnego pochodzenia z Niemirami herbu Gozdawa”. Przyjmując powyższe należałoby uznać Rafała vel Raczko Saczkowicza za wnuka Jana Niemiry, który w trakcie unii horodelskiej przyjął herb Jastrzębiec, ale jeden z jego synów Mikołaj Janowicz, ojciec ww. Grzymały z Puczyc, powrócił do wcześniejszego rodzinnego litewskiego herbu Lilium, odpowiednika polskiego herbu Gozdawa. Niezależnie od tego czy Rafał vel Raczko Saczkowicz z Puczyc był potomkiem Niemirów w linii męskiej czy żeńskiej to był z tą rodziną związany więzami krwi. Tym niemniej fakt, że on i jego potomkowie używali dodatkowo przy nazwisku Saczkowicz wskazuje na to, że byli potomkami Mikołaja z Saczkowicz. Na ten moment jest to nierozstrzygnięte. _________________________________________________________________________________________________________________

Negalima atmesti ir tos informacijos, kad Račko šeima herbo Gozdava kilusi iš Niemirų, nors turi su jais tik santuokos ryšius.

Aukščiau išvardytas Jaščolt mano, kad “Rafal Račko iš Pučycų, Račkų protėvis buvo Gžymala iš Pučycų broliu, iš Niemirų herbo Gozdava. Taigi Račkai herbo Gozdava yra bendros kilmės su Niemirais herbo Gozdava”. Priimant tokį teigimą reikėtų pripažinti Rafalo vel Račko Sačkovič kaip Jano Niemiro anūką, kuris horodlės unijos metų priėmė Jaščembiec herbą (Vanago herbą), bet vienas iš jo sūnų Mikolajus Janovič, tėvas Gžymalo iš Pučycų, sugrįžo prie ankstesnio lietuviško šeimos herbo Lilium, atitinkamam lenkų herbo Gozdava. Nesvarbu, Rafal aka Raczko Saczkowicz iš Puczyc su vyrų ar moterų linijos Niemirow tai buvo susiję su šios šeimos yra kraujo giminaičiai. __________________________________________________________________________________________________________________


Herb Zaręba.jpg

Herb Łabędź.jpg Herb Szeliga.svg.png Herb Wadwicz.jpg


Rodzina Raczkowiczów i Strocewiczów herbu Zaręba była spokrewniona z potomkami Ginejta (Ginejtowicze/Giniatowicze herbu Zaręba i Konczewicze herbu Łabędź) oraz potomkami Dowojny (Dowojnowicze herbu Zaręba zmienionego przez potomków na herb Szeliga), którzy wg Semkowicza byli braćmi stryjecznymi Strocza (Raczko ze Stroczy). Wg Wysockiego (http://archiwum2000.tripod.com/494/pilsud.html), Majewskiego (http://www.pogon.lt/_NCZ_ARCHYVAS/317/czas3.html) oraz (http://jpilsudski.org/artykuly-historyczne-pilsudski/ciekawostki-historyczne/item/2114-genealogia-rodziny-pilsudskich) Ginejt i Giniatowicze byli przodkami Piłsudskich. Wszyscy oni pochodzili ze Żmudzi.

Na podstawie wyników badań genetycznych można założyć, że niewiele dalsze pokrewieństwo z nimi mają także potomkowie rodziny Boreysza, wywodzącej się z Montygerdowiczów herbu Wadwicz z Wileńszczyzny. Wg historyków od jego ojca Montygerda wywodzi się nie tylko rodzina Boreysza, ale także m.in. Naruszewicz, Stankiewicz i Matyaszewicz. Ich nazwiska powstawały zapewne od imion pierwszych przodków rodziny wywodzących się od Montygerda. Wg Stupnickiego założycielem Naruszewiczów był Narusz, a Stańko było popularnym imieniem na Litwie. Drzewo genealogiczne Naruszewiczów można znaleźć na http://wielcy.pl/. Wyniki znanych testów DNA kilku osób z tych rodzin sugerują pokrewieństwo w czasach historycznych lub bliskich przedhistorycznych, a więc mogli mieć wspólnego przodka na Żmudzi w XIII wieku. Tym niemniej faktem jest, że wszystkie te rodziny wywodzące się z bojarów litewskich używały herbów Zaręba i Wadwicz przyjętych w Horodle w 1413 r., nawet gdy je potem zmieniły, jak rodziny Dowojnowicz, Konczewicz i Giniatowicz. _________________________________________________________________________________________________________________

Šeima Račkovičų ir Strocevičų herbo Zaremba (Liūtas) buvo gimininga su palikuoniais Ginejta (Ginejtovičiai/Giniatovičiai herbo Zaremba ir Koncevičiai herbo Labedz), taip pat palikuoniais Dovojny ( Dovojnovičiai herbo Zaremba pakeisto palikuoniais Šeliga herbu), kurie pagal Semkovičių buvo Stroča (Račko iš Stročiai) pusbroliai. Visi jie kilę iš Žemaitijos. Remiantis genetiniais tyrimo rezultatais galima konstatuoti, kad giminingos yra ir šeimos kilusios iš Boreyšų, kilusios iš Mangirdaitis šeimų herbo Vadvič iš Vilniaus apskrities. Pagal istorikus iš savo tėvo Mangirdas kilusi ne tik Boreišis šeima, bet tai pat Naruševič, Stankievič ir Matyaševič. Jų pavardės kilo nuo pirmų protėvių vardų kilusių iš Mangirdas. Pagal Stupnicki Naruševičių įkūrėjas buvo Naruš, o Stanko buvo populiarus vardas Lietuvoje. Žinomais tyrimo rezultatais DNR keletą asmenų iš šių šeimų rodo kraujo ryšius istoriniais laikais, todėl galėjo turėti bendrą protėvį XIII amžiuje Žemaitijoje. Faktas yra, kad visos šios šeimos kilusios iš Lietuvių bajorų naudojo Zaremba ir Vadvič herbus priimtų Horodlėje 1413 metai, net kai juos po to pakeitė, kaip pvz. šeimos Dovojnovič, Končevič ir Giniatovič. Pagal Vysockį (http://archiwum2000.tripod.com/494/pilsud.html), Majevski (http://www.pogon.lt/_NCZ_ARCHYVAS/317/czas3.html) ir (http://jpilsudski.org/artykuly-historyczne-pilsudski/ciekawostki-historyczne/item/2114-genealogia-rodziny-pilsudskich) Ginejt ir Giniatovičiai buvo Pilsudskių protėviai. _________________________________________________________________________________________________________________


Hipotetyczne wspólne drzewo genealogiczne rodzin przyjętych w Horodle do rodów Zaręba i Wadwicz (wg MyHeritage)

Hipotetinis bendras šeimų priimtų Horodlėje į Zaremba ir Vadvič gimines genealoginis medis (pagal MyHeritage)


Hipotetyczne drzewo genealogiczne przodków ww. rodzin zawiera też członków innych znanych rodzin, w tym zwłaszcza: Boremlski, Giedroyć, Hlebowicz, Radziwiłł i Sołtan, ale one były z nimi tylko spowinowacone (przez związki małżeńskie).

__________________________________________________________________________________________________________________

Hipotetinis aukščiau išvardytų šeimų genealoginis protėvių medis pavaizduoja irgi kitų žinomų šeimų narius: Boremlski, Giedroyc, Hlebovič, Radvilų ir Soltan, bet jie buvo su jais susiję tik santuokos ryšiais. _________________________________________________________________________________________________________________


Szczegółowe opisy niektórych rodzin spokrewnionych lub spowinowaconych z rodzinami Raczko/Raczkowicz

Išsamesni aprašymai kai kurių kilmingų šeimų giminingų su Račko/Račkovič

Detailed descriptions of some noble families related to Raczko/Raczkowicz

Подробные описания некоторых благородных семей связанных с Рачко/Рачкович ________________________________________________________________________________________________________________


Rodzina Boreysza herbu Wadwicz
Rodzina Deszczyński herbu Ślepowron
Rodzina Dowgird herbu Łabędź /Pomian
Rodzina Jundziłł herbu Łabędź
Rodzina Mleczko herbu Korczak /Doliwa
Rodzina Niemira /Niemirowicz herbu Gozdawa /Jastrzębiec
Rodzina Tyszewicz /Tysiewicz /Tosiewicz /Tusiewicz herbu Sas
Rodzina Zwoliński herbu Łada
Inne rodziny spokre- wnione lub spowino- wacone


Spis wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1528 roku

Перепис войска Великого Княжества Литовского 1528 года ________________________________________________________________________________________________________________


W spisie wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego uczestniczyły prawie wszystkie dotychczas wspomniane rodziny Raczko i spokrewnione, które żyły w WKL. Spis ten potwierdza znaczenie tych rodzin w WKL w XVI wieku, niezależnie od tego, że część wymienionych mogła nie być spokrewniona a mieć tylko podobne nazwiska. ________________________________________________________________________________________________________________

В списке войска Великого Княжества Литовского участвовалы почти все ранее упомянутые семьи Рачко и их родственники, которые жили в ВКЛ. Этот список подтверждает важность этих семей в ВКЛ в шестнадцатом веке, несмотря на то, что некоторые из них могут не быть родственниками и имеют только схожие названия. ________________________________________________________________________________________________________________


SPIS WOJSKA WIELKIEGO KSIĘSTWA LITEWSKIEGO 1528 ROKU

(wg http://kdkv.narod.ru/1528-VKL/)

LIST OF ARMY GRAND DUCHY OF LITHUANIA 1528 YEAR

ПЕРЕПИСЬ ВОЙСКА ВЕЛИКОГО КНЯЖЕСТВА ЛИТОВСКОГО 1528 ГОДА



KRONIKA RODZIN RACZKO

X Zjazd Rodziny Raczko odbył się 14 czerwca 2014 r.


W Zjeździe uczestniczyli głównie potomkowie Wincentego, ojca Aleksandra Tomasza i dziadka Kazimierza Raczko, ale także potomkowie brata Wincentego, Jana, z rodziny Rafała vel Raczko herbu Gozdawa z Puczyc na Podlasiu i jego syna Jana z Kibortyszek na Żmudzi (z XV/XVI wieku). Był też potomek drugiego syna ww. Rafała vel Raczko, Pawła z Ruskowa i Myszkowic na Podlasiu. Gościem Zjazdu był również Anton Raczko z Moskwy, potomek Michała herbu Zaręba z Połocka na ziemi witebskiej (z XVII/XVIII wieku).

Inicjatorem i głównym organizatorem Zjazdów jest Jan Tadeusz Raczko, wnuk Kazimierza, właściciela majątku z młynem we wsi Osińskie k/Żeliszewa Podkościelnego k/Kałuszyna.


W czasie Zjazdu tradycyjnie miało miejsce:

- Złożenie kwiatów i zapalenie zniczy na grobie Aleksandra Tomasza i Marcjanny Raczko oraz na innych grobach rodzinnych - Cmentarz w Kałuszynie (miejsce spotkania i potem wspólny wyjazd do Żeliszewa, a następnie do Osińskich).

- Złożenie kwiatów i zapalenie zniczy na grobie Kazimierza i Klary Raczko oraz na innych grobach rodzinnych - Cmentarz w Żeliszewie.

- Msza Święta pod krzyżem we wsi Osińskie - z modlitwą za pomyślność żyjących członków rodziny oraz spokój duszy tych, którzy odeszli.

Po Mszy Świętej program obejmował:

Spotkanie rodzinne przy starym młynie Kazimierza Raczko w Osińskich k/Żeliszewa, w tym:

- Wykonanie wspólnego zdjęcia rodzinnego.

- Wspólny posiłek i rozmowy z rodziną.

- Program artystyczny w wykonaniu młodzieży.

- Gry i zabawy sportowe.

- Wspólne ognisko nad rzeką Kostrzyń.


Zdjęcie grupowe z X Zjazdu.jpg


O Zjazdach Rodziny Raczko i nie tylko o nich można zobaczyć więcej na https://www.facebook.com/profile.php?id=100008251592127&fref=ts


W Warszawskim Towarzystwie Genealogicznym na comiesięcznym spotkaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. odbyła się prelekcja członka WTG Waldemara Piotra Raczko na temat "GENEALOGIA I GENETYKA RODZIN RACZKO".

W prelekcji zostały zaprezentowane wyniki poszukiwań i badań dokumentów archiwalnych oraz analiz publikacji genealogicznych, a także kilkunastu testów genetycznych, w wyniku których prelegent potwierdził, że na przestrzeni wieków żyło kilka szlacheckich rodzin Raczko lub Raczkowicz/Raczkiewicz nie spokrewnionych z sobą w linii męskiej. Praprzodkowie wszystkich tych rodzin na przełomie XV-go i XVI-go wieku mieszkali w Wielkim Księstwie Litewskim.

Ze względu na niejednokrotny brak potwierdzonych informacji o praprzodkach z WKL lub KKP, albo braku określenia rodu (herbu) pomimo potwierdzonego szlachectwa znanych przodków, kilkanaście osób zdecydowało się na przeprowadzenie testów genetycznych w celu określenia haplogrupy i haplotypu rodziny. Pozwoliło to na potwierdzenie wzajemnego pokrewieństwa osób współcześnie żyjących, ustalenia rodu przodków lub co najmniej regionów pochodzenia praprzodków. Prelegent poinformował o możliwości porównywania wyników przeprowadzonych testów z kilkuset tysiącami opublikowanych wyników dostępnych m.in. na portalu http://www.ysearch.org. Dzięki tym testom w większości przypadków potwierdzono przynależność testowanych osób i ich krewnych do jednej z rodzin Raczko, a także przynależność tych rodzin do jednego z rodów szlacheckich herbów: Gozdawa, Łabędź, Ostoja lub Zaręba.

Waldemar P. Raczko dokładniej przedstawił zebranym swoją podlasko-żmudzką rodzinę z rodu herbu Gozdawa, której przedstawiciele od XVI do XVIII wieku byli posłami na Sejmy Obojga Narodów (zarówno z KKP jak i WKL), co miało także istotne znaczenie dla losów jego najbliższych krewnych z ziemi liwskiej.


Uczestnicy prelekcji WR w WTG 2.jpg


Podczas prelekcji na ekranie były prezentowane fragmenty niniejszej witryny rodzinnej.

W spotkaniu uczestniczyli członkowie WTG oraz zaproszeni goście, głównie z rodzin Raczko.

Film relacjujący prelekcję w WTG można obejrzeć na: https://www.youtube.com/watch?v=jWIwZiAT9Bw


XI Zjazd Rodziny Raczko odbył się 18 czerwca 2016 r.


W Zjeździe uczestniczyło 68 osób, wyłącznie spokrewnionych lub spowinowaconych z rodziną Raczko wywodzącą się od Rafała vel Raczko herbu Gozdawa, której przodkowie mieszkali od XV wieku na Podlasiu m.in. w Puczycach i Ruskowie, a od XVI wieku na Żmudzi w Kibortyszkach i od XVIII wieku na Mazowszu w okolicach Kałuszyna i Liwa.

Tradycyjnie Zjazd rozpoczął się mszą przy krzyżu postawionym przez Kazimierza Raczko po zakończeniu I Wojny Światowej:


Msza na Zjeżdzie w 2016.jpg




Zdjęcie grupowe uczestników Zjazdu:


XI Zjazd dod..JPG



W trakcie Zjazdu można było obejrzeć wystawę obrazów Magdy Raczko i zdjęć jej córki Moniki:


Obrazy Magdy.jpg
Zdjęcia Moniki.jpg










A na zakończenie Zjazdu było spotkanie przy ognisku i wspólnym śpiewaniu:


Zjazd w 2016 r. - przy ognisku.jpg



NA WITRYNĘ RODZIN RACZKO DOTYCHCZAS BYŁO PONAD 850 TYSIĘCY WEJŚĆ !!!

Nie świadczy to o zainteresowaniu wchodzących wyłącznie rodziną Raczko, ale i innymi informacjami znajdującymi się na niniejszej stronie, ale jeżeli przy tej okazji wchodzący na nią dowiedzieli się o historii naszej rodziny to bardzo cieszy to administratora i współtwórców strony.


OD ADMINISTRATORA WITRYNY

Inspiracją do założenia witryny rodzin Raczko była dla mnie potrzeba zebrania wyników badań genealogicznych i genetycznych w formie opracowania dostępnego dla zainteresowanych przodkami i współcześnie żyjącymi osobami o tym nazwisku lub spokrewnionymi z tymi rodzinami.


Moje zainteresowanie historią rodziny zaczęło się od kontaktu z krewnym zajmującym się poszukiwaniem informacji o przodkach już od wielu lat, którym był

Jan Tadeusz Raczko, wnuk Kazimierza z Osińskich k/Żeliszewa, wówczas główny organizator pięciu zjazdów rodziny Raczko, posiadający opracowane drzewo genealogiczne potomków Wincentego Raczko. Zaprosił mnie na VI Zjazd Rodziny Raczko w 2006 r., gdzie poznałem wiele nieznanych mi wcześniej osób z rodziny wywodzącej się od Grzegorza Raczko z parafii liwskiej, ojca ww. Wincentego. A także jest on jedną z osób która wykonała test Y-DNA dla potwierdzenia pokrewieństwa.


To właśnie Jan Tadeusz zainspirował mnie do zajęcia się genealogią rodziny i zdecydowałem przystąpić do zbierania informacji o przodkach, ale nie robiłem tego sam bo korzystałem na początku z pomocy przede wszystkim n.w. osób, które przekazywały mi kolejne informacje:

Julian Henryk Raczko, brat ww. Jana Tadeusza - kilka publikacji o przodkach rodziny, w tym opracowanie St. Mleczko nt. rodzin Mleczko, Raczko, Saczko ... ,

Eliza Wrocławska, wnuczka Władysławy Kuźniarskiej (zd. Raczko) - dodatkowe informacje o potomkach ww. Wincentego,

Krystyna Raczko, żona Kazimierza, wnuka Stanisława, syna Jana Sylwestra, brata ww. Wincentego – informacje o potomkach Stanisława i jego brata Piotra,

Anna Raczko, żona Wacława Teodora, wnuka Piotra Raczko, syna ww. Jana Sylwestra – informacje o potomkach Piotra, zebrane przez nieżyjącego męża,

Rafał Raczko, wnuk Jana, prawnuka Marcina, drugiego brata ww. Wincentego – informacje o rodzinie ze Stoczka Węgrowskiego,

Sławomir Rudziecki - przekazał skany prac J. Glinki nt. rodu Klausiucia i dokumentów z pow. lidzkiego.


W 2007 r. razem z kilkoma z ww. osób zorganizowaliśmy spotkanie rodzinne w Zamku-Zbrojowni w Liwie, na którym przedstawiłem zebranym znane mi wówczas informacje o pochodzeniu naszej rodziny wynikające z herbarzy Niesieckiego i Uruskiego. Zaprezentowałem wydruki drzewa genealogicznego rodziny od Grzegorza Raczko, obejmującego już wtedy kilkaset osób. Zebranie danych o członkach rodziny w formie elektronicznej, umożliwiającej wykonanie ww. wydruku oraz płytkę CD z drzewem genealogicznym rodziny opracował mój syn Robert Sławomir Raczko. W trakcie spotkania także można było obejrzeć wystawę prac i wysłuchać wierszy autorstwa artystki malarza i poetki Magdy Raczko, córki ww. Juliana Henryka.


W następnych latach korzystałem z pomocy kolejnych osób, także spoza Polski:

Ludmiła Ryabczenko (pracownik naukowy Instytutu Genealogii z Moskwy), teściowa Konstantina, prawnuka Władysława Raczko z witebskiego – przekazała drzewo genealogiczne rodziny zięcia Konstantina Rachko zaczynające się od Michała, łowczego połockiego z XVII/XVIII wieku,

Larysa Raczko-Jankuviene (z Wilna), wnuczka Michała Raczko z oszmiańskiego z XIX/XX wieku – informacje o najbliższej rodzinie oraz kwerenda w Archiwum w Wilnie i przekazanie ponad stu skanów dokumentów,

Michael Francis, William Edward i Mary Raczko (z USA), potomkowie Stanislawa (Stanleya), emigranta z oszmiańskiego – informacje o potomkach Stanleya mieszkających w USA,

Gatis Racko (z Rygi), prawnuk Michała z Valteri, par. Skaista – informacje o potomkach Michała, prawdopodobnie potomka ww. Michała z połockiego,

Alexander Rachko (obecnie w Aachen, Niemcy), wnuk Jana Raczko z Olchówki w pow. lidzkim - informacje o potomkach Ludwika z lidzkiego z XIX/XX wieku mieszkajacych na Białorusi,

Vadzim Rachko (z Grodna, obecnie we Francji), wnuk Andrzeja Raczko z Petersburga - informacje o najbliższej rodzinie i test Y-DNA,

Vlad Racko (z Wilna, obecnie w Szkocji), wnuk Michała Raczko z oszmiańskiego z XIX/XX wieku – test Y-DNA,

Bożena Verschueren (zd. Raczko, z Holandii) - informacje o najbliższej rodzinie,

Teresa Paulauska (zd. Raczko, z Dobele, Łotwa), wnuczka Michała z oszmiańskiego – informacje o potomkach Michała, potomka Andrzeja z Golgieniszek w oszmiańskim,

Roman Raczko (z Grodna, obecnie w Hailiggesit-Ratingen), wnuk Józefa z wileńszczyzny - informacje o najbliższej rodzinie,

Anton Raczko (z Moskwy) - informacje o najbliższej rodzinie i test Y-DNA,

Bartosz Nagły (potomek linii rodziny Raczko z Trzebiesławic) - przekazał wyniki indeksacji parafii siewierskiej dot. rodziny),

Ireneusz Franciszek Jundziłł (z Warszawy, prawdopodobnie potomek Raczko Tabutowicza w linii żeńskiej) - przekazał bogate opracowanie drzewa genealogicznego przodków z rodziny Jundziłł i test Y-DNA.


Oczywiście było też wiele pomagających osób z Polski, które przekazały informacje o swoich najbliższych rodzinach, a niektórzy dali się namówić lub namówili krewnych na testy Y-DNA, w tym zwłaszcza:

Bożena Daniłowicz (z Warszawy, córka Marianny Szymańskiej zd. Raczko), Mateusz Jundziłł (test Y-DNA, z Wrocławia, prawdopodobnie potomek Raczko Tabutowicza w linii zeńskiej), Wiesław Lewoc (ze Szczecina, syn Haliny zd. Raczko), Maria Odrowąż-Raczko (obecnie w Londynie, żona Roberta Raczko z Kosmatego Borka), Agnieszka Raczko (z Krakowa), Andrzej Raczko (z Warszawy), Artur Raczko (z Kalisza, pasierb Ferenca Raczko), Czesław Raczko (test Y-DNA, z Bolesławca), Eugeniusz Raczko (test Y-DNA, z Międzyrzecza), Kamil Raczko (z Warszawy, obecnie Lyon), Lidia Raczko (z Dąbrowy Górniczej), Maciej Raczko (test Y-DNA, z Milanówka), Michał Raczko (z Warszawy), Patrycja Raczko-Fabisiak (z Milanówka), Paweł Raczko (test Y-DNA, z Węgrowa), Andrzej Radźko (z Warszawy), Krzysztof Radźko (z Warszawy), Emilia Siniło (z Białegostoku, zd. Raczko), Teresa Śliwa (z Sulejówka, zd. Raczko), Magdalena Wielądek (z Rabian, zd. Raczko).


W wyjaśnieniu niektórych faktów z przeszłości pomogły mi wspomniane w witrynie kontakty z: Janem Ciechanowiczem pisarzem i historykiem na Uniwersytetach w Wilnie, Bydgosczy i Rzeszowie oraz Tomaszem Jaszczołtem historykiem na Uniwersytecie w Białymstoku, a także Andrzejem Bajorem genetykiem z Warszawy.


Badania genetyczne zostały podjęte w 2013 r., chociaż ww. Konstantin Rachko, był wcześniej pierwszą osobą, która wykonała test Y-DNA. Do przeprowadzenia testów Y-DNA namówili mnie ww. Ludmiła Ryabczenko i Camil Danielewicz, założyciel witryny http://ostoya.org/wiki/index.php?title=Strona_g%C5%82%C3%B3wna.

Ponadto bardzo pomocne były wszystkie osoby które zdecydowały się wykonać testy Y-DNA, a dotychczas 16 osób przeprowadziło i otrzymało wyniki testów Y-DNA.


W założeniu witryny rodzin Raczko i przyjęciu takiej jej formy, pomogli mi informatycy z rodziny tj. ww. Rafał Raczko i mąż siostrzenicy Nikodem Dobrzański, ale także bezinteresownie osoby spoza rodziny j.np. znajoma Danuta Ryś. Wykorzystałem także doświadczenie zdobyte przy tworzeniu linku rodziny Raczko w witrynie rodu Ostoja autorstwa ww. Camila Danielewicza oraz jego porady w interpretacji wyników testów Y-DNA. W kwestii interpretacji wyników testów DNA bardzo pomocne były też konsultacje ze Stanisławem Janem Plewako http://www.stanislaw.plewako.pl/


Dziękuję serdecznie wszystkim wyżej wymienionym i innym nie wymienionym, którzy pomagali mi w naszym wspólnym dziele łącznie ze stworzeniem tej witryny, tym bardziej, że jestem absolwentem Wydziału Sprzętu Mechanicznego w Politechnice Warszawskiej i Wydziału Technologii Żywności w SGGW-AR, a nie historykiem i/lub biologiem.

Mam nadzieję, że mimo tego udało mi się poznać i opublikować historię oraz genealogię szlacheckich rodzin Raczko.


dr nauk techn. Waldemar Piotr Raczko


Kontakt z administratorem strony

Contact with the site administrator

Контакты с администратором сайта